सापाचे घरटे, वैज्ञानिकदृष्ट्या म्हणून ओळखले जाते इचियम वल्गारे आणि व्हायपेरिन, बैलाची जीभ किंवा जंगली बोरेज म्हणून प्रसिद्ध, ही कुटुंबातील द्वैवार्षिक औषधी वनस्पती आहे बोरागिनेसी यात वनस्पति वैशिष्ट्ये, औषधी गुणधर्म आणि एथनोबॉटनिकल उपयोगांची एक मनोरंजक श्रेणी आहे. त्याची विशिष्टता आणि फायटोथेरप्यूटिक समृद्धता यामुळे ते प्राचीन काळापासून आजपर्यंत अभ्यासाचा आणि वापराचा विषय बनले आहे, जरी त्याच्या पायरोलिझिडाइन अल्कलॉइड सामग्रीमुळे त्याचे सेवन नेहमीच सावधगिरीने केले पाहिजे.
वाइपरच्या बगलॉसचे वनस्पति वर्णन आणि आकारविज्ञान (इचियम वल्गारे)

इचियम वल्गारे ही एक वनस्पती आहे द्विवार्षिक (कधीकधी परिस्थितीनुसार वार्षिक किंवा बारमाही), जे सामान्यतः पहिल्या वर्षात कडक, खरखरीत केसांनी झाकलेल्या लांबलचक हिरव्या पानांचा एक गुलाब तयार करते. दुसऱ्या वर्षी, ते ताठ, विरळ फांद्या असलेले देठ तयार करते जे चांगल्या परिस्थितीत एक मीटरपेक्षा जास्त उंचीचे असू शकतात आणि प्रजातींचे वैशिष्ट्यपूर्ण केसाळपणा टिकवून ठेवतात.
बेसल पाने आहेत लंबवर्तुळाकार o भालासारखा, मांसल, पातळ किंवा देठाच्या तळाशी, तर वरची पाने लांबट, पातळ आणि डळमळीत असतात. संपूर्ण वनस्पती, परंतु विशेषतः देठ, लहान, कडक केसांनी झाकलेले असते ज्याचा तळ पुटकुळ्यांनी बनलेला असतो ज्यामुळे तो स्पर्शाला खडबडीत दिसतो, म्हणूनच त्याला कधीकधी "बैलांची जीभ" असे म्हणतात.
अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना फुलं ते अणकुचीदार किंवा पॅनिक्युलेट फुलांमध्ये गटबद्ध आहेत, त्यांच्या रंगछटांमुळे ते खूपच आकर्षक आहेत, जरी ते कधीकधी पांढरे असू शकतात. प्रत्येक फूल नळीच्या आकाराचे असते, ज्यामध्ये पाच भाग आणि पाच असमान पुंकेसर असतात जे स्पष्टपणे बाहेर पडतात. कॅलिक्स पाच रेषीय सेपल्समध्ये विभागलेले आहे.
El फळ वाइपर बीटल हा सुमारे २-३ मिमी आकाराचा एक कंदयुक्त कोवळा असतो, ज्यामध्ये बिया असतात आणि ज्याचा त्रिकोणी आकार अस्पष्टपणे वाइपरच्या डोक्यासारखा दिसतो. ही आकारविज्ञानाची खासियत त्याच्या सामान्य आणि वैज्ञानिक नावांच्या उगमात आहे ("एकियम" हा ग्रीक शब्दापासून आला आहे). एकिओस, साप).
वितरण आणि अधिवास

सापाचा कान आहे युरोपमधील बहुतेक भागातील मूळ रहिवासी, उत्तर आफ्रिका, पश्चिम आशिया आणि अमेरिका आणि ओशनियाच्या काही प्रदेशांमध्ये देखील पसरत आहे जिथे ते सादर केले गेले आहे. इबेरियन द्वीपकल्पात, ही एक अतिशय सामान्य वनस्पती आहे आणि समुद्रसपाटीपासून २००० मीटरपेक्षा जास्त उंचीवर आढळते.
त्यांचे आवडते निवासस्थान आहे मोकळ्या आणि नायट्रेशन केलेल्या जमिनी — जसे की खड्डे, उतार, कुरण, सीमा आणि सोडून दिलेल्या पिके — जिथे ते आम्लयुक्त आणि क्षारीय दोन्ही मातीत वाढू शकते, जरी ते कोरड्या किंवा मध्यम ओलसर, चांगल्या निचऱ्याच्या मातीला प्राधान्य देते. त्याची लवचिकता आणि अनुकूलता रस्त्याच्या कडेला आणि त्रासदायक भागात सामान्य बनवते.
ते वसंत ऋतूच्या उत्तरार्धापासून उन्हाळ्याच्या अखेरीस फुलते, हे ठिकाणाच्या अक्षांश आणि उंचीवर अवलंबून असते.
स्थानिक नावे आणि समानार्थी शब्द
सापाच्या थुंकीला वेगवेगळ्या भाषांमध्ये आणि प्रदेशांमध्ये असंख्य लोकप्रिय नावे आहेत:
- Español: सापाची जीभ, बैलाची जीभ, गायीची जीभ, साप, जांभळा साप, सापाची औषधी वनस्पती.
- कॅटलान: Bigalosa, viperina, herba de vibre, lengua de bou.
- गॅलिशियन: बोरॅक्स, बोरॅक्स ब्रावा, बोरॅक्सन, सोक्स.
- बास्क: युगेगोरी-बेलारा.
- पोर्तुगीज: गायीची जीभ.
त्याच्या काही वनस्पतिशास्त्रीय समानार्थी शब्दांमध्ये हे समाविष्ट आहे: इचियम अँग्लिकम, इचियम एलिगन्स, एकियम लुसिटॅनिकम, इतरांदरम्यान
रासायनिक रचना आणि सक्रिय घटक
वाइपरच्या बगलॉसचे औषधी महत्त्व प्रामुख्याने खालील कारणांमुळे आहे: श्लेष्मल त्वचा, टॅनिन, अलॅनटॉइन आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे पायरोलिझिडाइन अल्कलॉइड्स (एकिमिडीन, कॉन्सोलिडाइट, हेलिओसुपिन, इक्वाइन), जे जास्त प्रमाणात मज्जासंस्था आणि यकृतासाठी विषारी असू शकते, म्हणून वनस्पतीचा दीर्घकाळ किंवा जास्त वापर टाळावा.
- म्युकिलेजेस: विशेषतः फुलांमध्ये आढळते, जे त्याच्या सौम्य आणि सौम्य कृतीसाठी जबाबदार आहे.
- टॅनिनः त्यांचा अॅस्ट्रिंजंट प्रभाव असतो आणि ते स्थानिक वापरात योगदान देतात.
- ॲलनटोइन: त्वचेच्या ऊतींचे पुनरुत्पादन आणि उपचारांना प्रोत्साहन देते.
- अल्कलॉइड्स: घोडेस्वार, कॉन्सोलिडिन, कॉन्सोलिडिन (उच्च डोसमध्ये विषारी प्रभावांशी संबंधित).
- टेकडी y सूक्ष्मजीव: संभाव्य चयापचय फायद्यांसह.
औषधी गुणधर्म आणि पारंपारिक अनुप्रयोग
प्राचीन काळापासूनपारंपारिक युरोपियन औषधांमध्ये सापाच्या कानाला नैसर्गिक उपाय म्हणून महत्त्व दिले गेले आहे. डायोस्कोराइड्सने आधीच सापाच्या चाव्याव्दारे त्याचा वापर उल्लेख केला आहे, जो "सिग्नेचरच्या सिद्धांतावर" आधारित एक लोकप्रिय समजुती आहे कारण त्याचे फळ आणि सापाचे डोके यांच्यात समानता आहे. हा वापर चुकीचा असला तरी, या वनस्पतीचे इतर उपयोग आहेत, ज्यांचे तपशील खाली दिले आहेत:
१. अंतर्गत वापर
- मऊ करणारे आणि छातीचे स्नायू: वाळलेल्या सापाच्या फुलांचे आणि पानांचे ओतणे खोकला शांत करण्यासाठी, श्वसन श्लेष्मल त्वचा मऊ करण्यासाठी, ब्राँकायटिस आणि घशातील खवखव कमी करण्यासाठी वापरले जात असे.
- लघवीचे प्रमाण वाढवणारा पदार्थ आणि शुद्धीकरण: त्याची संयुगे द्रव आणि विषारी पदार्थ काढून टाकण्यास प्रोत्साहन देतात आणि ते पारंपारिकपणे द्रव धारणा, सूज आणि संधिवाताच्या आजारांशी लढण्यासाठी वापरले जाते.
- डायफोरेटिक: ते घाम येण्यास मदत करते, म्हणूनच ते सौम्य ताप आणि सर्दी साठी वापरले जात असे.
त्याच्या अल्कलॉइड्सच्या संभाव्य विषारीपणामुळे, विशेषतः पानांमध्ये, दीर्घकालीन अंतर्गत वापराची शिफारस सध्या केली जात नाही.
२. बाह्य आणि सौंदर्यप्रसाधनांचा वापर
- स्थानिक मऊ करणारे: त्वचेवर जळजळ झालेल्या भागांना मऊ करण्यासाठी आणि फोड, चिलब्लेन्स, हँगनेल्स आणि इतर त्वचेच्या आजारांना आराम देण्यासाठी व्हायपरच्या बगलॉस फ्लॉवर पोल्टिस किंवा प्लास्टर लावले जात होते.
- उपचार आणि पुनर्जन्म: अॅलँटोइन आणि टॅनिनमुळे, ते वरवरच्या जखमा, किरकोळ भाजणे किंवा चट्टे बरे होण्यास गती देण्यासाठी वापरले जाते.
- नैसर्गिक सौंदर्यप्रसाधने: संवेदनशील, लालसर किंवा मुरुम-प्रवण त्वचेला आराम देण्यासाठी ते मास्कमध्ये वापरले गेले आहे. बियांच्या तेलात समाविष्ट आहे ओमेगा 3 (स्टीअरीडोनिक आम्ल), दाहक-विरोधी आणि त्वचेचे संरक्षण करणारा.
३. अन्न आणि वांशिक वनस्पतीशास्त्रीय उपयोग
सापाची गोगलगाय मानली जाते खाण्यायोग्य वन्य वनस्पती, जरी अत्यंत सावधगिरी बाळगली पाहिजे:
- अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना तरुण पाने बेसल रोझेटपासून बनवलेले हे पदार्थ पारंपारिकपणे सॅलडमध्ये कच्चे सेवन केले जात होते, जरी आज त्यात अल्कलॉइड्स असल्याने ते वापरण्याची शिफारस केली जात नाही.
- अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना उघड्या देठाकेस काढून टाकल्यानंतर, ते हिरव्या रंगाच्या तयारीसाठी वापरले जाऊ शकतात.
- ही फुले, त्यांच्या मुबलक प्रमाणात रस आणि गोड चवीमुळे, अधूनमधून वापरली जातात, जरी त्यांचा मुख्य वापर औषधी म्हणून राहतो आणि अन्नासाठी नाही.

पर्यावरणीय महत्त्व, परागण आणि प्राण्यांशी संबंध
सापाची थुंकी ही एक प्रजाती आहे मध देणारा ते जिथे राहते त्या परिसंस्थेत महत्वाचे आहे. त्याची निळी-जांभळी फुले मोठ्या प्रमाणात अमृत तयार करतात, म्हणूनच ते मधमाश्या जास्त भेट देतात (एपिस मेलीफेरा) आणि इतर परागकण करणारे कीटक. त्याच्या पाकळ्यांची अतिनील प्रकाश परावर्तित करण्याची क्षमता या कीटकांना आकर्षित करण्यास मदत करते.
- वाइपरच्या बगलॉसच्या फुलण्या स्थानिक जैवविविधतेला प्रोत्साहन देतात, विविध प्रकारच्या परागकणांसाठी अन्न म्हणून काम करतात.
- स्थानिक पातळीवर पसरलेले हे फळ बदललेल्या भागात वनस्पती समुदायांच्या पुनरुत्पादनास हातभार लावते.
संपूर्ण वनस्पती, विशेषतः फुलणे, कोरड्या किंवा मध्यम सुपीक मातीचे जैवसूचक मानले जाऊ शकते - ते खूप पाणी साचलेल्या किंवा पोषक तत्वांनी समृद्ध असलेल्या मातीत वाढत नाही.
विषारीपणा, खबरदारी आणि विरोधाभास

औषधी उद्देशाने सापाच्या कंगव्याचा वापर आवश्यक आहे विवेकीपणा, कारण जरी त्याचे पायरोलिझिडाइन अल्कलॉइड्स सामान्यतः कमी सांद्रतेत आढळतात, परंतु नियमितपणे किंवा जास्त प्रमाणात सेवन केल्यास ते यकृत आणि मज्जासंस्थेसाठी विषारी ठरू शकतात, विशेषतः मुले, गर्भवती महिला, स्तनपान देणाऱ्या माता आणि यकृताच्या समस्या असलेल्या लोकांमध्ये.
- शिफारस केलेली नाही स्वतः औषधोपचार करणे किंवा पानांचा किंवा फुलांचा दीर्घकाळ वापर करणे.
- अंतर्गत वापर टाळा यकृताच्या आजाराचा इतिहास असल्यास.
- बाह्य तयारी (पोल्टिसेस, मलम) अधिक सुरक्षित आहेत, जरी वैयक्तिक सहनशीलता नेहमीच तपासली पाहिजे.
इतर पारंपारिक उपयोग आणि कुतूहल
- नैसर्गिक रंग: व्हायपरच्या बगलॉस मुळामध्ये टॅनिन असते आणि पारंपारिकपणे कापड आणि लोकर लाल रंगविण्यासाठी वापरले जाते.
- लोकप्रिय विश्वास: प्राचीन काळी असे चुकीचे मानले जात होते की या सरपटणाऱ्या प्राण्याच्या डोक्याशी फळाचे साम्य असल्याने त्यात जादुई गुणधर्म होते जे सापाच्या चाव्यापासून संरक्षण करतात.
- रुडरल आणि पायोनियर प्लांट: बदललेल्या मातीच्या पुनर्प्राप्तीमध्ये ते महत्त्वाची भूमिका बजावते, कारण ते खड्डे, विस्कळीत जमीन आणि सोडून दिलेल्या पिकांवर वेगाने वसाहत करते, ज्यामुळे वनस्पती पुनर्संचयित होण्यास आणि माती स्थिरीकरणात योगदान मिळते.
संकलन, तयारी आणि जतन
अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना फुलं आणि कधीकधी वसंत ऋतू आणि उन्हाळ्याच्या महिन्यांत फुलांच्या आधी किंवा नंतर लगेचच तरुण पाने गोळा केली जातात. पारंपारिक वापरासाठी:
- अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना वाळलेल्या फुले त्यांचे म्यूसिलेज आणि सक्रिय घटक टिकवून ठेवण्यासाठी ते थेट प्रकाशापासून दूर, थंड, कोरड्या जागी साठवले जातात.
- अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना पोल्टिसेस आणि प्लास्टर ते ताजे किंवा वाळलेले फुले कुस्करून आणि थेट त्वचेवर लावून तयार केले जातात.
- अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना ओतणे पूर्वी ते प्रति कप पाण्यात एक चमचा वाळलेल्या फुलांनी तयार केले जात होते, जरी सध्या त्यांचा वापर मर्यादित करण्याची आणि आरोग्य व्यावसायिकांशी सल्लामसलत करण्याची शिफारस केली जाते.
वर्गीकरण वर्गीकरण
- डोमेन: युकर्या
- विभागणी: स्ट्रेप्टोफायटा
- वर्ग: मॅग्नोलिओप्सिडा
- मागणी: लॅमियालेस
- कुटुंब: बोरागिनेसी
- लिंगः इचियम
- प्रजाती इचियम वल्गारे
पर्यावरणीय निर्देशक आणि अनुकूलन
- प्रकाश: त्याला पूर्ण सूर्यप्रकाशाची आवश्यकता असते आणि तीव्र सावली सहन होत नाही.
- मजला: ते कोरडी किंवा मध्यम कोरडी माती पसंत करते, ज्यामध्ये भरपूर तळ असतात आणि ज्याचा pH 5,5 ते 8 असतो.
- पौष्टिक मध्यम प्रमाणात खराब किंवा किंचित सुपीक माती; जास्त सुपीक मातीत वाढत नाही.
- सहनशीलता: ते मातीचा काही त्रास सहन करते, एक अग्रणी प्रजाती म्हणून काम करते.
सापाचा सापळा (इचियम वल्गारे) ही एक वनस्पति प्रजाती आहे जी तिच्या कडकपणामुळे, जंगली मध वनस्पती म्हणून तिचे मूल्य आणि त्याच्या विविध पारंपारिक वापरांमुळे खूप मनोरंजक आहे. त्याच्या विषारीपणाबद्दल काळजी घेण्यासाठी त्याच्या औषधी गुणधर्मांचा जबाबदार वापर आवश्यक आहे. जंगलात लागवड केली किंवा गोळा केली तरीही, तिचे सौंदर्य आणि पर्यावरणीय मूल्य तिला युरोपियन आणि भूमध्यसागरीय वनस्पतींमध्ये एक महत्त्वाची प्रजाती बनवते.
