El एस्कुलस टर्बिनाटा, सामान्यतः म्हणून ओळखले जाते जपानी खोटे चेस्टनट, हे एक उत्तम सजावटीचे आणि लँडस्केप मूल्य असलेले पानझडी झाड आहे. त्याची आकर्षक रचना आणि हिरवीगार पाने बागा, उद्याने आणि मोठ्या हिरव्यागार जागांमध्ये आकर्षक फुले असलेले कठोर सावलीचे झाड शोधणाऱ्यांसाठी ते एक आदर्श पर्याय बनवतात.
एस्क्युलस टर्बिनाटाची वनस्पति वैशिष्ट्ये आणि आकारविज्ञान

हे झाड मूळचे जपानचे आहे आणि पूर्व आशियातील इतर भागात ते नैसर्गिकरित्या आढळते. एस्कुलस टर्बिनाटा ते २५ मीटरपेक्षा जास्त उंचीपर्यंत वाढू शकते, ५ मीटर व्यासापर्यंत रुंद मुकुट आणि मोठ्या आकाराचे सरळ खोड असते. त्याची पाने मोठी, संयुक्त आणि तळहातासारखी असतात, जी ३ ते २५ पत्रके दातेदार कडा आणि किंचित खडबडीत पोत असलेले.
जपानी चेस्टनटची फुले हे त्याचे सर्वात मोठे आकर्षण आहे. फुले मोठ्या पॅनिकल्समध्ये गटबद्ध केली जातात. 30 सेंटीमीटर, मध्यभागी क्रिमी पांढऱ्या ते लालसर रंगाच्या छटा आहेत. हे वसंत ऋतूच्या उत्तरार्धात दिसतात, ज्यामुळे रंग आणि खोल हिरव्या पानांना एक आनंददायी कॉन्ट्रास्ट मिळतो.
शरद ऋतूमध्ये, त्याची तपकिरी कॅप्सूल फळे, मऊ काट्यांनी झाकलेली, जमिनीवर पडतात. सामान्य चेस्टनटपेक्षा वेगळे (कॅस्टॅनिया सॅटिवा), च्या बिया एस्कुलस टर्बिनाटा ते खाण्यायोग्य नाहीत आणि जर ते खाल्ले तर ते विषारी असू शकतात.
झाडाची साल राखाडी तपकिरी दिसते आणि कालांतराने ती तडफडते, ज्यामुळे प्रौढ नमुन्यात व्यक्तिमत्व येते. त्याची मूळ प्रणाली मजबूत आणि खोल आहे, जी स्थिरता सुनिश्चित करते, परंतु इमारती किंवा भूमिगत पायाभूत सुविधांजवळ लागवड करताना सावधगिरी बाळगणे आवश्यक आहे.
आदर्श स्थान आणि लागवडीची परिस्थिती

या झाडाच्या चांगल्या विकासासाठी ते खालील ठिकाणी शोधणे आवश्यक आहे: सनी किंवा अर्ध-सावली असलेले क्षेत्र. आनंद घ्या समशीतोष्ण हवामान, दंव चांगले सहन करते, जरी ते जास्त तापमान किंवा उष्णकटिबंधीय वातावरणाचा सामना करत नाही.
लागवड करताना, कमीत कमी जागा सोडून मोठी जागा निवडणे आदर्श आहे 8 ते 10 मीटर इतर झाडे किंवा इमारतींच्या तुलनेत. वसंत ऋतू किंवा शरद ऋतूमध्ये लागवड करण्याची शिफारस केली जाते, अति उष्णता किंवा थंडी टाळता येते.
इतर वनस्पतींपासूनचे अंतर हे परवानगी देण्याची गुरुकिल्ली आहे एस्कुलस टर्बिनाटा त्याची मुळसंस्था लक्षणीयरीत्या विस्तारत असल्याने, त्याची पानांची छत आणि मुळे अडथळ्यांशिवाय विकसित होतात.
माती आणि जमीन तयारी

प्राधान्य खोल, सैल, चांगला निचरा होणारी माती, सेंद्रिय पदार्थांनी समृद्ध. इष्टतम pH श्रेणी थोडीशी आम्लीय ते तटस्थ असते, जरी जर निचरा पुरेसा असेल तर ते किंचित चुनखडीयुक्त थरांशी जुळवून घेऊ शकते.
- कमीत कमी एक खड्डा खणून घ्या. 80 सेंटीमीटर खोली आणि रुंदी.
- पोषण आणि वायुवीजन वाढविण्यासाठी मूळ सब्सट्रेट कंपोस्ट किंवा परिपक्व खतामध्ये मिसळा.
- जड किंवा चिकणमाती मातीत, घाला खडबडीत वाळू आणि रचना सुधारण्यासाठी आणि पाणी साचण्यापासून रोखण्यासाठी सेंद्रिय पदार्थ.
सिंचन आणि पाण्याची गरज

झाडाच्या तरुण अवस्थेत, राखणे आवश्यक आहे नियमित आणि नियंत्रित सिंचनमाती थोडीशी ओलसर राहिली पाहिजे, जास्त ओलावा टाळावा ज्यामुळे मुळांचे कुजणे आणि बुरशीजन्य रोग होऊ शकतात.
उन्हाळ्यात किंवा कोरड्या काळात, पाणी देण्याची वारंवारता सुमारे वाढवा आठवड्यातून 3-4 वेळाशरद ऋतूतील आणि हिवाळ्यात, प्रत्येकी एक पाणी घालणे 5-6 दिवस, नेहमी सब्सट्रेटच्या आर्द्रतेचे निरीक्षण करणे. बाष्पीभवन रोखण्यासाठी, खोडाभोवती सेंद्रिय आच्छादन लावण्याची शिफारस केली जाते.
पावसाचे पाणी किंवा कमी चुनखडी असलेले पाणी वापरा आणि जर नळाचे पाणी जास्त चुनखडी असलेले वापरत असाल तर ५ लिटर पाण्यात अर्धा लिंबाचा रस किंवा एक चमचा व्हिनेगर घाला.
खत आणि खत

El जपानी खोटे चेस्टनट खूप चांगला प्रतिसाद देते सेंद्रिय खते, जसे की कंपोस्ट, अळी टाकणे किंवा बरे केलेले खत. शरद ऋतूमध्ये खत देणे चांगले आहे जेणेकरून पुढील वसंत ऋतूमध्ये पोषक तत्वे उपलब्ध होतील.
खराब जमिनीत, त्याला हळूहळू सोडणाऱ्या खनिज खतांचा समावेश करता येतो, ज्यामुळे जास्त नायट्रोजन टाळता येतो जेणेकरून कोवळ्या फांद्या कमकुवत होऊ नयेत किंवा कीटकांचा धोका वाढू नये. जर कुंड्यांमध्ये लागवड केली असेल तर विशेषतः पानझडी झाडांसाठी डिझाइन केलेली द्रव खते वापरा.
छाटणी आणि प्रशिक्षण
La रोपांची छाटणी ते हलके असावे आणि हिवाळ्यात, वसंत ऋतूतील अंकुर येण्यापूर्वी करावे. फक्त कोरड्या, कमकुवत किंवा रोगट फांद्या काढून टाकणे हे ध्येय आहे, जेणेकरून छत हवादार आणि सुस्थितीत राहील.
तरुण नमुन्यांमध्ये, फॉर्मेटिव्ह रोपांची छाटणी मुख्य रचना निश्चित करण्यास, वाढीस मार्गदर्शन करण्यास आणि खराब स्थितीत असलेल्या फांद्यांवरील भविष्यातील समस्या टाळण्यास मदत करू शकते. कठोर छाटणी करण्याची शिफारस केली जात नाही, कारण त्यामुळे झाडाचे नैसर्गिक आकर्षण कमी होऊ शकते.
गुणाकार आणि प्रसार
सर्वात प्रभावी गुणाकार म्हणजे पेरणी बियाणे प्रौढ रोपे. उगवण सुधारण्यासाठी, वसंत ऋतूमध्ये पेरणीपूर्वी थंड स्तरीकरण करण्याची शिफारस केली जाते. कलम करणे देखील शक्य आहे, जरी हे विशिष्ट जाती किंवा परिस्थितींसाठी राखीव आहे.
- काही आठवड्यांसाठी ओलसर, रेफ्रिजरेटेड सब्सट्रेटमध्ये बियाण्यांना स्तरीकृत करा.
- हलक्या थरात पेरणी करा आणि पाणी साचू न देता सतत आर्द्रता राखा.
सामान्य कीटक आणि रोग
एस्क्युलस टर्बिनाटा हा टिकाऊ आहे, परंतु संवेदनशील आहे पावडर बुरशी, नृत्यनाशक आणि, कधीकधी, चेस्टनट शाईजेव्हा माती खूप ओली असते किंवा कमी प्रमाणात वायुवीजन होते तेव्हा हे रोग दिसून येतात, ज्यामुळे पानांवर डाग किंवा पांढरी पावडर येते.
कीटकांबद्दल, तुमच्यावर हल्ला होऊ शकतो phफिडस्, डीफोलिएशन कॅटरपिलर आणि पाने खाणकाम करणारे. उपद्रव रोखण्यासाठी झाडाला चांगल्या स्थितीत ठेवणे आणि आवश्यक असल्यास पर्यावरणीय पद्धती किंवा जैविक नियंत्रण वापरणे उचित आहे.
गुणधर्म, विषारीपणा आणि खबरदारी
बियाणे आणि इतर भाग एस्कुलस टर्बिनाटा त्यामध्ये विषारी पदार्थ असतात, म्हणून सेवन करू नयेमुले आणि पाळीव प्राणी गळून पडलेल्या फळांपर्यंत पोहोचण्यापासून रोखणे महत्वाचे आहे, विशेषतः निवासी बागांमध्ये.
पारंपारिक प्राच्य औषधांमध्ये, या कुटुंबातील काही अर्क स्थानिक वापरासाठी वापरले गेले आहेत, परंतु त्यांचे औषधी वापर या प्रजातीबद्दल अद्याप निश्चित माहिती नाही आणि ती निश्चितही नाही.
सजावटीचे आणि लँडस्केपिंग वापर
त्याच्या सुंदर देखावा, जलद सावली आणि नेत्रदीपक फुलांमुळे, जपानी चेस्टनट एक आदर्श वनस्पती म्हणून आहे वेगळे झाड मोठ्या बागांमध्ये किंवा रस्त्यांच्या कडेला. ते उन्हाळ्यात आश्रय आणि थंडपणा प्रदान करते आणि शहरी आणि ग्रामीण भूदृश्यांमध्ये रंग आणि आकारमान वाढवते.
प्रदूषण सहनशील, ते शहरी भागात चांगले मिसळते आणि फुलांच्या दरम्यान परागकण करणाऱ्या कीटकांना आकर्षित करून स्थानिक जैवविविधतेत योगदान देते. अंतिम लागवड करण्यापूर्वी झाडाचा प्रौढ आकार विचारात घेणे महत्वाचे आहे.
प्रगत काळजीसाठी अतिरिक्त टिप्स
- आक्रमक छाटणी टाळून, झाडाची नैसर्गिक रचना राखा.
- साचलेले पाणी किंवा घट्ट माती असलेली माती टाळा.
- कडक उन्हाळा असलेल्या भागात, गर्दीच्या वेळी थेट सूर्यप्रकाशापासून संरक्षण करा आणि पाणी पिण्याची व्यवस्था वाढवा.
- सुरुवातीपासूनच कीटक आणि रोगांच्या देखाव्याचे निरीक्षण करा.
इतर समान प्रजातींच्या तुलनेत फरक
El एस्कुलस टर्बिनाटा विरुद्ध उभे राहते कॅस्टॅनिया सॅटिवा त्यांच्या साठी पॅनिकल्समध्ये पामटे पाने आणि फुले. अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना एस्क्युलस हिप्पोकास्टॅनम (घोडा चेस्टनट) मध्ये फुले आणि पाने सारखीच असतात, जरी पानांच्या स्वरूप आणि व्यवस्थेत आकारिकीय फरक असतात. संकरित एस्कुलस एक्स कार्निआ त्याची गुलाबी फुले आणि मध्यम आकार यामुळे ते ओळखले जाते.
मूलभूत काळजी टेबल
| सावध रहा | शिफारस |
|---|---|
| स्थान | सूर्यप्रकाशित किंवा अर्ध-सावलीत, जोरदार वाऱ्यांपासून दूर |
| मी सहसा | खोल, सैल, सेंद्रिय पदार्थांनी समृद्ध आणि पाण्याचा चांगला निचरा होणारा |
| पाणी पिण्याची | उन्हाळ्यात नियमित, सघन, पूर टाळा |
| ग्राहक | शरद ऋतूतील किंवा वसंत ऋतूमध्ये सेंद्रिय |
| छाटणी | हिवाळ्यात बरे होण्यासाठी आणि छत तयार करण्यासाठी प्रकाश |
| गुणाकार | स्तरीकृत बियाणे किंवा कलम |
| पीडा आणि रोग | पावडरी बुरशी, अँथ्रॅकनोज, ऍफिड्स, सुरवंट |
ज्यांना उत्तम सौंदर्यात्मक मूल्य असलेले मजबूत, दीर्घायुषी झाड हवे आहे त्यांना येथे मिळेल एस्कुलस टर्बिनाटा एक उत्कृष्ट निवड. त्याचा आकार, प्रतिकार आणि छाटणीची किमान गरज याला लँडस्केपिंग आणि शोभेच्या बागकामासाठी एक आदर्श नमुना बनवते, नेहमी त्याच्याकडे लक्ष देणे पाणी, पोषण आणि स्थानिक गरजा अनेक वर्षे इष्टतम आणि निरोगी विकास सुनिश्चित करण्यासाठी.