हॉर्स चेस्टनट (एस्क्युलस हिप्पोकास्टॅनम): वैशिष्ट्ये, काळजी, उपयोग आणि कुतूहल यासाठी संपूर्ण मार्गदर्शक

  • हॉर्स चेस्टनट हे एक मोठे शोभेचे झाड आहे, जे त्याच्या सौंदर्यासाठी आणि औषधी गुणधर्मांसाठी कौतुकास्पद आहे.
  • त्याची फळे खाण्यायोग्य नाहीत, परंतु त्यात शिरासंबंधी आणि रक्ताभिसरण समस्यांवर उपचार करण्यासाठी उपयुक्त सक्रिय घटक असतात.
  • त्याला ताजी, खोल माती आणि वारंवार पाणी देणे, तसेच पुरेसा सूर्यप्रकाश आणि अति तापमानापासून संरक्षण आवश्यक आहे.

हॉर्स चेस्टनटचे वर्णन आणि वनस्पति वैशिष्ट्ये

घोडा चेस्टनटची वैशिष्ट्ये

El घोडा चेस्टनटम्हणून ओळखले जाते खोटे चेस्टनट, वेडा चेस्टनट o घोडा चेस्टनट, सॅपिंडासी कुटुंबातील आहे आणि सामान्य चेस्टनटशी गोंधळून जाऊ नये (कॅस्टॅनिया सॅटिवा), कारण ते वनस्पतिशास्त्राशी संबंधित नाहीत. हे बाल्कन प्रदेशातील, विशेषतः पर्वतीय भागात मूळ आहे. अल्बेनिया, बल्गेरिया, ग्रीस आणि आजूबाजूच्या भागात, जरी ते सध्या नैसर्गिकरित्या विकसित केले गेले आहे आणि पश्चिम युरोप, उत्तर अमेरिका आणि ग्रहाच्या इतर समशीतोष्ण प्रदेशांमधील असंख्य शहरी आणि ग्रामीण उद्यानांमध्ये लावले गेले आहे.

ते उंचीपर्यंत पोहोचू शकते जे दरम्यान बदलते 20 आणि 30 मीटर, एक गोलाकार आणि रुंद मुकुट विकसित करतो जो भरपूर सावली देऊ शकतो. त्याचा पानांचा व्यास दरम्यान असतो 12 आणि 15 मीटर, म्हणून त्यांच्या विकासात अडथळा येऊ नये म्हणून नमुने एकमेकांपासून किमान 6 मीटर अंतरावर लावण्याची शिफारस केली जाते.

अगोदर निर्देश केलेल्या बाबीसंबंधी बोलताना पाने ते पानझडी, विरुद्ध, खूप मोठे, ५ ते ७ भालाच्या आकाराचे, बारीक दात असलेल्या पानांनी बनलेले, वसंत ऋतू आणि उन्हाळ्यात चमकदार हिरवे, शरद ऋतूमध्ये पडण्यापूर्वी सोनेरी पिवळे किंवा कांस्य रंगाचे होतात. देठ लांब आणि मजबूत असते आणि जर तुम्ही पानाखाली हात ठेवला तर ते ते पूर्णपणे झाकून टाकेल.

वसंत ऋतूमध्ये, झाड त्याच्या वैशिष्ट्यांसाठी वेगळे दिसते. नेत्रदीपक फुले: द फुलं ते गुलाबी किंवा पिवळ्या खुणा असलेले पांढरे असतात, पिरॅमिडल किंवा शंकूच्या आकाराचे पॅनिकल्स नावाच्या उभ्या फुलांमध्ये मांडलेले असतात, त्यांची लांबी २० ते ३० सेंटीमीटर असते. प्रत्येक फुलाला पाच पाकळ्या असतात आणि कॅलिक्स बेल-आकाराचे असते, ज्यामध्ये लालसर किंवा लालसर-तपकिरी अँथर्स असलेले सात पुंकेसर असतात.

फुलल्यानंतर, फळे: मऊ काट्यांनी झाकलेले हिरवे गोलाकार कॅप्सूल, बिया सोडण्यासाठी तीन झडपांमध्ये विरघळतात. त्यांचा व्यास साधारणपणे ४ ते ५ सेंटीमीटर असतो. आत, आपल्याला प्रसिद्ध "हॉर्स चेस्टनट" आढळतो: एक चमकदार तपकिरी बीज ज्यावर फिकट किंवा पांढरा ठिपका असतो. एका फळात एक, दोन किंवा तीन बिया असू शकतात. हे लक्षात ठेवणे महत्त्वाचे आहे की बिया खाण्यायोग्य नाहीत. त्याच्या विषारीपणामुळे मानवांसाठी.

हॉर्स चेस्टनटचे फूल

  • कॉर्टेक्स: राखाडी-तपकिरी रंगाचे, तरुण नमुन्यांमध्ये गुळगुळीत, ते वयानुसार खडबडीत आणि भेगा पडतात.
  • अंड्यातील पिवळ बलक: वसंत ऋतूमध्ये, कळ्या लक्षणीयरीत्या चिकट असतात.
  • लाकूड: हलके, पांढरे, कमकुवत आणि सच्छिद्र असलेले हे सुतारकामात क्वचितच वापरले जाते परंतु ओलावा शोषून घेण्याच्या क्षमतेमुळे ते हलके पॅकेजिंग आणि फळांच्या शेल्फिंगमध्ये उपयुक्त आहे.

व्युत्पत्ती आणि सामान्य नावे

टर्म एस्कुलस हे लॅटिन भाषेतून आले आहे आणि पूर्वी ओक किंवा एकोर्न तयार करणाऱ्या झाडांना संदर्भित करण्यासाठी वापरले जात असे, जरी त्याचा वंशाशी थेट संबंध नाही. कॅस्टेनिया. शब्द हिप्पोकास्टॅनम हे ग्रीक "हिप्पोस" (घोडा) आणि लॅटिन "कास्टेनिया" या शब्दांपासून बनले आहे, जे तुर्कीमध्ये घोड्यांना खायला घालण्यासाठी आणि त्यांच्या खोकल्या आणि श्वसनाच्या समस्या दूर करण्यासाठी फळांचा वापर केला जात असे या ऐतिहासिक श्रद्धेला सूचित करते.

वेगवेगळ्या भाषा आणि संस्कृतींमध्ये, हॉर्स चेस्टनट झाडाला वेगवेगळी लोकप्रिय नावे आहेत. स्पॅनिशमध्ये, ते म्हणून देखील ओळखले जाते घोडा चेस्टनट, जंगली चेस्टनट, खोटे चेस्टनट, भारतीय चेस्टनट, बॉर्डर चेस्टनट, घोडा चेस्टनट, हेजहॉग, जंगली चेस्टनट आणि बरेच काही, तर इंग्रजीमध्ये ते "हॉर्स चेस्टनट" आणि फ्रेंचमध्ये "मॅरोनियर डी'इंडे" आहे.

अधिवास, नैसर्गिक वितरण आणि संवर्धन स्थिती

घोड्याच्या चेस्टनटचे नैसर्गिक वितरण

मूळचे मिश्र जंगले आणि दमट दऱ्या आग्नेय युरोपमधील डोंगराळ भागात, वाढतात समुद्रसपाटीपासून २०० आणि १५०० मीटर उंचीवरत्याचे नैसर्गिक क्षेत्र लहान आहे आणि ऐतिहासिक हिमनदीच्या आश्रयस्थानांशी जुळते, परंतु मानवाने त्याचा सजावटीचा विस्तार त्याच्या मूळ श्रेणीपेक्षा खूप दूर नेला आहे.

त्याच्या नैसर्गिक अधिवासात, हॉर्स चेस्टनट बहुतेकदा हॉर्नबीम्सच्या शेजारी वाढतात (कार्पिनस बेट्युलस), मॅपल आणि लिंडेन, खोल, समृद्ध, थंड मातीत वाढतात, बहुतेकदा चुनखडी किंवा गाळाच्या थरांवर. इंटरनॅशनल युनियन फॉर कन्झर्वेशन ऑफ नेचर (IUCN) ने याला असुरक्षित प्रजाती म्हणून वर्गीकृत केले आहे. त्याच्या वन्य लोकसंख्येच्या विखंडनामुळे आणि मानववंशीय धोक्यांमुळे.

माती आणि हवामान आवश्यकता आणि आदर्श स्थान

हॉर्स चेस्टनटची काळजी आणि स्थान

El घोडा चेस्टनट हे असे झाड आहे ज्याला पूर्णपणे वाढण्यासाठी इष्टतम परिस्थितीची आवश्यकता असते:

  • प्रकाश: विशेषतः तीव्र उन्हाळ्याच्या हवामानात, ते सूर्यप्रकाश किंवा अर्ध-सावलीत राहणे पसंत करते.
  • तापमान: ते तीव्र थंडी चांगल्या प्रकारे सहन करते (-१७°C पर्यंत दंव), परंतु अति उष्णता सहन करत नाही ३५ अंश सेल्सिअसपेक्षा जास्त तापमान. जास्त उष्णता आणि दुष्काळामुळे पाने लवकर गळू शकतात आणि/किंवा पानांचे नुकसान होऊ शकते.
  • मजला: प्राधान्य ताजी, खोल, सैल आणि किंचित आम्लयुक्त माती (पीएच ६-६.५)जरी निचरा उत्तम असेल तर ते तटस्थ किंवा मध्यम प्रमाणात क्षारीय माती सहन करते. ते पाणी साचलेली किंवा कोरडी माती सहन करत नाही.
  • आर्द्रता: त्याला वातावरणात आणि सब्सट्रेटमध्ये आर्द्रता आवश्यक आहे. जमिनीचा दुष्काळ आणि शुष्कता त्याच्यासाठी विशेषतः हानिकारक आहे..
  • प्रतिकार: शहरी प्रदूषणाला त्याची चांगली सहनशीलता आहे, ज्यामुळे शहरांमध्ये त्याची लोकप्रियता स्पष्ट होते.

सिंचन आणि ग्राहक

घोड्याच्या चेस्टनटचे सिंचन

सिंचन असावे वारंवार, ऋतू आणि पावसाशी जुळवून घेतलेले:

  • उन्हाळ्यामध्ये, आठवड्यातून 3-4 वेळा उबदार भागात.
  • वसंत ऋतु आणि शरद ऋतूमध्ये ते पुरेसे असेल आठवड्यातून २-३ पाणी देणे.
  • नेहमीच शिफारस केली जाते पावसाचे पाणी o आम्लपित्त चुनाचा ताण टाळण्यासाठी.

El ग्राहक मध्ये करणे आवश्यक आहे वसंत .तु आणि उन्हाळा, ग्वानो, खत (घोडा, गाय, मेंढी) किंवा कंपोस्ट सारख्या सेंद्रिय उत्पादनांसह, दर 1-2 महिन्यांनी वापरले जाते. झाडाभोवती 2 सेमी थर पसरवा आणि ते थराच्या वरच्या थरात हळूवारपणे मिसळा. जास्त खत, विशेषतः जर रासायनिक असेल तर ते प्रतिकूल परिणाम देऊ शकते.

छाटणी आणि देखभाल

घोड्याच्या शेंगदाण्याची छाटणी

La रोपांची छाटणी कोरड्या, आडव्या किंवा रोगट फांद्या काढून टाकणे आणि वाळलेल्या पाने आणि फुले साफ करणे वगळता छाटणी करणे पूर्णपणे आवश्यक नाही. कठोर छाटणीमुळे झाड कमकुवत होऊ शकते, कारण त्याचे लाकूड मोठ्या प्रमाणात कापणीला चांगला प्रतिसाद देत नाही.

  • आवश्यक असल्यास हिवाळ्याच्या शेवटी छाटणी करा.
  • जाड किंवा निरोगी फांद्या अनावश्यकपणे तोडणे टाळा.
  • बुरशीजन्य संसर्गाचा धोका कमी करण्यासाठी कापण्याची साधने नेहमी निर्जंतुक करा.

हॉर्स चेस्टनटचे कीटक आणि रोग

घोड्याच्या चेस्टनटवरील कीटक

जरी हॉर्स चेस्टनट ही एक मजबूत प्रजाती असली तरी, ती विविध रोगांनी प्रभावित होऊ शकते. पीडा आणि रोग:घोडा चेस्टनट अँथ्रॅकनोज त्याच्या पानांवर आणि फांद्यावर परिणाम होऊ शकतो. याव्यतिरिक्त, इतर पॅथॉलॉजीज जसे की फायटोप्थोरा रॅमोरम रोग किंवा गुलाबी फुलांचे चेस्टनट त्यांचे आरोग्य राखण्यासाठी त्यांचे निरीक्षण करणे आवश्यक आहे.

यापैकी बुरशीजन्य रोग, सर्वात वारंवार आहेत:

  • गिग्नार्डिया एस्कुली: यामुळे पानांवर ठिपके आणि नेक्रोसिस होतात, ज्यामध्ये काळे ठिपके दिसतात. ते सहसा जखमांमधून किंवा छाटणीतून आत प्रवेश करते.
  • बार्क कॅन्कर्स (नेक्ट्रिया सिनाबारिना): ते खोड आणि फांद्यांच्या अखंडतेवर परिणाम करतात.
  • लाकूड खाणारी बुरशी: ते कापलेल्या भागांना लवकर संक्रमित करतात; योग्य वेळी छाटणी करून आणि जखमांचे संरक्षण करून हे टाळता येते.

घोड्याचे चेस्टनट कुंडीत वाढवता येते का?

एका भांड्यात तरुण घोडा चेस्टनट

El घोडा चेस्टनट त्याची जलद वाढ आणि विस्तारित मुळसंस्था यामुळे हे झाड दीर्घकाळ कुंडीत ठेवण्यासाठी सर्वात कमी योग्य आहे. तथापि, पहिल्या काही वर्षांत ते कुंडीत ठेवणे शक्य आहे, विशेषतः जर त्याची वाढ नियंत्रित केली गेली आणि नियमितपणे त्याची पुनर्लागवड केली गेली. तथापि, मुळांची जागा खूप लहान झाल्यावर ते कायमस्वरूपी मातीत पुनर्लागवड करणे अत्यंत महत्वाचे आहे.

कुंड्यांमध्ये (तात्पुरत्या) लागवडीसाठी टिप्स:

  • सबस्ट्रेटम: आम्ल-प्रेमळ वनस्पतींसाठी सार्वत्रिक किंवा विशिष्ट (सौम्य हवामानात). खूप उष्ण उन्हाळा असलेल्या हवामानात, निचरा आणि आम्लता सुधारण्यासाठी ७०% अकादामा आणि ३०% कायरियुझुनाचे मिश्रण निवडा.
  • स्थान: हंगामी तीव्रतेनुसार बाहेर, अर्ध-सावलीत किंवा उन्हात.
  • सिंचन: आठवड्यातून २-३ वेळा (उन्हाळ्यात ४ वेळा), कमी पीएच असलेल्या पाण्याने (४ ते ६ दरम्यान).
  • ग्राहक: आम्लप्रेमी वनस्पतींसाठी खतासह, ते जास्त न वापरता वापरणे चांगले.
  • प्रत्यारोपण: जमिनीत शेवटची लागवड होईपर्यंत दर २ वर्षांनी.

घोडा चेस्टनट पुनरुत्पादन कसे करते?

हॉर्स चेस्टनटचे फळ आणि बियाणे

La घोड्याच्या चेस्टनटचे गुणाकार हे सर्वांपेक्षा वरचेवर केले जाते बियाणे करूनउगवण साध्य करण्यासाठी, हिवाळ्यात बियाणे (चेस्टनट) थंड स्तरीकरणातून जाणे आवश्यक आहे. मुख्य पायऱ्या आहेत:

  1. सुरकुत्या किंवा निर्जलीकरण टाळून (ते लवकर त्यांची उगवणशक्ती गमावतात) ताजे बियाणे शरद ऋतूमध्ये गोळा करा.
  2. थंड हवामानात, ते थेट सार्वत्रिक सब्सट्रेट असलेल्या कुंडीत पेरता येतात आणि बाहेर सोडता येतात.
  3. समशीतोष्ण किंवा उष्ण हवामानात, बियाणे टपरवेअरच्या डब्यात ओल्या वर्मीक्युलाईटने भरून ठेवा आणि बुरशीजन्य प्रतिबंधक म्हणून त्यावर तांबे किंवा सल्फर शिंपडा.
  4. सुमारे ३ महिने रेफ्रिजरेटरमध्ये (फ्रीजरमध्ये नाही) ठेवा, हवा पुन्हा वापरण्यासाठी आठवड्यातून एकदा उघडा.
  5. थंडीचा काळ संपला की, योग्य थर असलेल्या कुंडीत पेरणी करा.

पर्यायीरित्या, रोपवाटिका उत्पादक खालील तंत्रांचा वापर करतात: टी-ग्राफ्ट किंवा बँक ग्राफ्ट निवडक जातींसाठी, रूटस्टॉक्स वापरून एस्क्युलस हिप्पोकास्टॅनम त्याच्या जोमासाठी.

हॉर्स चेस्टनटचे उपयोग

हॉर्स चेस्टनटचे उपयोग

हॉर्स चेस्टनट प्रामुख्याने असे दिसते की सजावटीचे आणि सावली देणारे झाड रस्त्यांवर, उद्यानांमध्ये आणि सार्वजनिक बागांमध्ये. त्याचे नेत्रदीपक स्वरूप आणि फुलांचा कालावधी यामुळे ते शहरी भागात आणि एकाच नमुन्यात मोठ्या प्रमाणात वापरले जाते. त्याच्या मोठ्या आकारामुळे, ते मुळांना संवेदनशील असलेल्या इमारती किंवा पायाभूत सुविधांजवळ टाळावे.

पावसाळी भागात, यामुळे गटारांमध्ये अडथळा निर्माण होऊ शकतो आणि वनस्पतींचे कचरा साचू शकतो, म्हणून शहरी पदपथांवर फळे न देणाऱ्या दुहेरी फुलांच्या जाती लावणे श्रेयस्कर आहे.

La लाकूडसच्छिद्र आणि हलके असल्याने, फळांना बुरशीपासून वाचवण्यासाठी ते साध्या कामांमध्ये, पॅकिंग बॉक्समध्ये आणि शेल्फिंगमध्ये वापरले जाते. हे पारंपारिकपणे अग्नि कोरीवकामासाठी देखील वापरले जाते.

औषधी उपयोग आणि सक्रिय घटक

हॉर्स चेस्टनटचे औषधी गुणधर्म

हॉर्स चेस्टनटचे खरे उपचारात्मक मूल्य त्याच्या सामग्रीमध्ये आहे सक्रिय तत्त्वे, विशेषतः बिया, साल आणि पानांमध्ये:

  • एस्किना (ट्रायटरपीन सॅपोनिन्सचे मिश्रण): व्हेनोटोनिक, दाहक-विरोधी आणि सूज-विरोधी क्रिया. शिरासंबंधी ताण सुधारते, केशिका पारगम्यता कमी करते आणि सूज निर्मिती कमी करते.
  • एस्क्युलिन आणि फ्रॅक्सोसाइड: अँटिऑक्सिडंट आणि व्हॅसोप्रोटेक्टिव्ह गुणधर्मांसह कौमरिन हेटेरोसाइड्स.
  • कॅटेकिक टॅनिन, फ्लेव्होनॉइड्स आणि पेक्टिन्स: ते तुरट, रक्तसंचय कमी करणाऱ्या कृतीत आणि केशिका प्रतिरोधकता सुधारण्यास हातभार लावतात.
  • इतर घटकः फायटोस्टेरॉल, ल्युकोअँथोसायनोसाइड्स, अल्कलॉइड्स, आवश्यक तेले.

हॉर्स चेस्टनटच्या सर्वात प्रसिद्ध औषधी अनुप्रयोगांमध्ये हे समाविष्ट आहे:

  • ची मदत व्हेरिकोज व्हेन्स, फ्लेबिटिस, क्रॉनिक व्हेनस इनसफीशन्स आणि मूळव्याध.
  • लक्षणात्मक उपचार पायांमध्ये सूज, जडपणा आणि वेदना, केशिका नाजूकपणा, रक्तस्त्राव, एकाइमोसिस आणि वरवरचे रक्तस्त्राव.
  • मलम, जेल आणि कॅप्सूल रक्ताभिसरणातील जळजळ कमी करण्यासाठी आणि सूजलेल्या नसांची गर्दी कमी करण्यासाठी स्थानिक.
  • इमल्शन आणि व्यावसायिक तयारी केशिका सुधारणेसाठी आणि रक्तवाहिन्यांवरील संरक्षणात्मक टॉनिकसाठी.

क्लिनिकल अभ्यासांनी दीर्घकालीन शिरासंबंधी अपुरेपणामध्ये बियाण्याच्या अर्काची प्रभावीता आणि सुरक्षितता दस्तऐवजीकरण केली आहे, ज्याचे सकारात्मक परिणाम इतर पारंपारिक उपचारांच्या तुलनेत आहेत.

पारंपारिक औषधांमध्ये, साल अँटीपायरेटिक, अ‍ॅस्ट्रिंजंट आणि व्हॅसोकॉन्स्ट्रिक्टर म्हणून देखील वापरली जाते आणि ग्राउंड बीज पारंपारिकपणे कॉफीचा पर्याय म्हणून आणि रक्तवहिन्यासंबंधी आजारांसाठी ओतण्यासाठी वापरले जाते. उपचारात्मक वापर नेहमीच असावा नियंत्रित आणि देखरेखीखाली तज्ञांकडून, कारण डोसचे पालन न केल्यास सक्रिय घटकांचे दुष्परिणाम होऊ शकतात.

संभाव्य विरोधाभास, खबरदारी आणि प्रतिकूल परिणाम

हॉर्स चेस्टनट थेट ताज्या बियांच्या स्वरूपात खाऊ नये, कारण त्यात एस्कुलिन, मानवांसाठी विषारी पदार्थ (जास्त प्रमाणात घेतल्यास ते न्यूरोलॉजिकल आणि पचन लक्षणे निर्माण करू शकते: उलट्या, अतिसार, स्नायू कमकुवत होणे, डोकेदुखी आणि गंभीर प्रकरणांमध्ये, श्वसन नैराश्य). गर्भवती महिला, स्तनपान देणाऱ्या माता, लहान मुले, मूत्रपिंड किंवा यकृत निकामी झालेल्या लोकांसाठी किंवा सक्रिय घटकाबद्दल ज्ञात अतिसंवेदनशीलता असलेल्यांसाठी याचा वापर करण्याची शिफारस केलेली नाही.

मलम, जेल किंवा लोशनच्या स्वरूपात स्थानिक वापर सामान्यतः सुरक्षित असतो, जरी अत्यंत दुर्मिळ प्रकरणांमध्ये ते त्वचेची जळजळ, संपर्क त्वचारोग किंवा अर्टिकेरिया होऊ शकते. तोंडी प्रशासन केवळ प्रमाणित तयारीमध्येच केले पाहिजे.

हॉर्स चेस्टनट अर्क अँटीकोआगुलंट्स किंवा अँटीप्लेटलेट एजंट्सचा प्रभाव वाढवू शकतो आणि पेनिसिलिन आणि सेफॅलोस्पोरिनशी संवाद साधू शकतो, ज्यामुळे विषारीपणाचा धोका वाढतो. सावधगिरी बाळगण्याची शिफारस केली जाते आणि सहवर्ती उपचार वापरताना नेहमीच वैद्यकीय सल्लामसलत करण्याची शिफारस केली जाते.

एस्क्युलस काळजी
संबंधित लेख:
बाग आणि उद्यानांमध्ये एस्क्युलस (घोडा चेस्टनट) ची काळजी आणि लागवडीसाठी संपूर्ण मार्गदर्शक