हायड्रेंजिया ही अशा वनस्पतींपैकी एक आहे, जी कोणत्याही बागेत किंवा गच्चीवर सहज रुळते. विशाल फुले, नेत्रदीपक रंग आणि महिनाभर फुलांचा बहर. सर्व काही व्यवस्थित चालू असताना, समस्या तेव्हा निर्माण होते जेव्हा झाड पानांनी भरलेले असते, अगदी निरोगी दिसते... पण त्यावर एकही फूल दिसत नाही. ही एक खूप सामान्य परिस्थिती आहे, आणि सुदैवाने, कुठे पाहायचे आणि काय दुरुस्त करायचे हे माहित असल्यास त्यावर उपाय आहे.
पुढील ओळींमध्ये आपण पाहू तुमच्या हायड्रेंजियाला फुले का येत नाहीत? याची सर्वात सामान्य कारणे कोणती आहेत आणि त्यांना पुन्हा फुले येण्यासाठी टप्प्याटप्प्याने काय करावे?आम्ही छाटणीतील चुका, लागवडीची जागा, पाणी देणे, मातीचा प्रकार, खत घालणे, आणि तुमचे रोप कोमेजून जात आहे असे वाटल्यास काय करावे, या सर्व गोष्टींचा समावेश करू. सर्व काही सोप्या भाषेत समजावून सांगितले जाईल, जेणेकरून तुम्ही बागकामातील तज्ञ नसलात तरीही त्याचा अवलंब करू शकाल.
तुमच्या हायड्रेंजियाला भरपूर पाने असूनही फुले का येत नाहीत?
सर्वात सामान्यपणे विचारल्या जाणाऱ्या प्रश्नांपैकी एक नेमका हाच आहे: हायड्रेंजियाची पाने हिरवीगार आणि दाट असतात, पण त्यावर फुलांचा एकही गुच्छ नसतो.वरवर पाहता, रोप निरोगी दिसते, परंतु अनेक घटक फुलांना अडथळा आणू शकतात. सहसा याचे एकच कारण नसते, तर लागवडीतील अनेक चुकांचा एकत्रित परिणाम असतो, ज्यामुळे हायड्रेंजियाला फुले न येण्याची 'शिक्षा' मिळते.
पुनरावलोकन करण्याचा पहिला मुद्दा आहे हिवाळ्यात किंवा हंगामाच्या शेवटी केलेली छाटणीपारंपारिक हायड्रेंजियाला मागील वर्षीच्या फांद्यांवर, म्हणजेच गेल्या हंगामात तयार झालेल्या फांद्यांवर फुले येतात. जर आपण जास्त छाटणी केली, तर आपण नेमके तेच कोंब काढून टाकू ज्यांवर पुढच्या वसंत ऋतूसाठी फुलांच्या कळ्या तयार होत्या.
त्यांचा निर्णायक प्रभाव देखील असतो सूर्यप्रकाशसब्सट्रेटमधील आर्द्रतेची पातळी आणि मातीची गुणवत्तासर्वात उष्ण तासांमध्ये जास्त थेट सूर्यप्रकाशामुळे वनस्पतीवर ताण येऊ शकतो, ज्यामुळे ती सहजपणे निर्जलित होते आणि फुलण्याऐवजी आपली ऊर्जा जगण्यासाठी वापरते. आणि जर माती अयोग्य असेल, किंवा सतत कोरडी किंवा पाणथळ असेल, तर मुळे व्यवस्थित कार्य करणार नाहीत, परिणामी फुले कमी येतील किंवा अजिबात येणार नाहीत.
खताची भूमिका विसरता कामा नये: नायट्रोजनयुक्त खतांनी उत्तम प्रकारे पोषण केलेल्या हायड्रेंजियाला एक चांगला परिणाम मिळू शकतो. नेत्रदीपक वनस्पती, कळ्या आणि मोठ्या पानांनी भरलेली, पण फुले मात्र खूपच कमी.अतिरिक्त नायट्रोजन फुलांच्या कळ्या तयार होण्याऐवजी शाकीय वाढीस प्रोत्साहन देतो, या विषयावर आपण खत व्यवस्थापन विभागात अधिक तपशीलवार चर्चा करणार आहोत. खत व्यवस्थापनातील बदल आणि इतर मूलभूत काळजीच्या सूचनांसाठी, कृपया [संबंधित दस्तऐवजाची लिंक] पहा. हायड्रेंजसची काळजी कशी घ्यावी.
शेवटी, हवामान आणि उशिरा पडणारे हिमवृष्टी पार्टीचा हिरमोड करू शकतात. हिवाळ्याच्या शेवटी किंवा वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला येणारी तीव्र थंडीची लाट त्यामुळे आधीच तयार झालेल्या फुलांच्या कळ्यांना इजा होऊ शकते, विशेषतः जर आपण जास्त छाटणी केली असेल आणि झाडाला कमी संरक्षण मिळाले असेल तर.
हायड्रेंजियाची छाटणी: फुलांचा बहर खराब करणारी सर्वात सामान्य चूक
क्लासिक हायड्रेंजियाला (Hydrangea macrophylla) सामान्यतः मागील वर्षीच्या वाढीवर फुले येतात. याचा अर्थ असा की, छाटणी करताना, जर आपण फांद्या अगदी खालून कापून कमीत कमी केल्या, मागील हंगामात वनस्पतीने केलेली सर्व वाढ आम्ही नष्ट करून टाकली.याचा परिणाम असा होतो की, पुढच्या वर्षी त्याला अनेक नवीन कोंब फुटतील आणि त्याची जोमाने वाढ होईल, पण हे देठ तरुण असल्यामुळे, फार तर हंगामाच्या शेवटी आपल्याला उशिरा आणि तुरळक फुले पाहायला मिळतील.
संतुलित पद्धतीने छाटणी करणे महत्त्वाचे आहे. एक साधा नियम जो खूप चांगला काम करतो तो म्हणजे... अंदाजे अर्ध्या फांद्या न छाटता ठेवा आणि उरलेल्या अर्ध्या छाटा.अशा प्रकारे, आपण लवकर फुलणाऱ्या जुन्या फांद्यांना थोड्या उशिरा फुलणाऱ्या तरुण फांद्यांसोबत एकत्र करतो, ज्यामुळे फुलांचा कालावधी वाढतो.
नेहमी आदर करणे उचित आहे अधिक मजबूत आणि जोमदार फांद्यायांनाच सर्वात आधी मोठी आणि भरपूर फुले येतील. ज्या फांद्या कमकुवत किंवा चुकीच्या जागी वाढलेल्या दिसतात, त्यांना त्यांच्या लांबीच्या अंदाजे अर्ध्यापर्यंत छाटता येते; मात्र त्यांना मुळाशी सरळ कापू नका, म्हणजे त्यांना थोड्या उशिरा पुन्हा कोंब फुटतील आणि फुले येतील, ज्यामुळे फुलांचा बहर आलटून पालटून येईल.
केवळ विशिष्ट प्रकरणांमध्येच अधिक कठोर छाटणी करणे, म्हणजेच काही फांद्या अगदी जमिनीपर्यंत कापून टाकणे, फायदेशीर ठरते. वनस्पतीला पुनरुज्जीवित करा आणि नवीन कोंबांच्या वाढीस चालना द्यापण अशा जास्त छाटलेल्या फांद्यांची संख्या कमी असायला हवी; जर आपण त्यांना खूपच लहान कापले, तर त्या हंगामात त्या फांद्यांवर जवळजवळ फुलेच येणार नाहीत.
छाटणीबद्दल थोडक्यात सांगायचे झाल्यास: जर तुम्हाला भरपूर फुले हवी असतील, तर कात्रीचा अतिवापर करण्यापेक्षा सावधगिरी बाळगून थोडी छाटणी करणे अधिक चांगले आहे.खरं तर, ज्या हायड्रेंजियाच्या झाडांना चांगला आकार आलेला असतो आणि त्यांची वाढ हाताबाहेर गेलेली नसते, त्यांच्या बाबतीत अनेक माळी एक युक्ती वापरतात, ती म्हणजे त्यांची अगदीच कमी छाटणी करणे; फक्त सुकलेली फुले आणि कमकुवत किंवा वाळलेल्या फांद्या काढून टाकणे.
आदर्श जागा: हायड्रेंजियाला आवश्यक असलेला प्रकाश, सावली आणि तापमान.
हायड्रेंजियाला भरपूर फुले येण्यासाठी आणखी एक महत्त्वाचा घटक म्हणजे ते ठेवण्यासाठी योग्य जागेची निवड करणे. हे रोप कडक उन्हासाठी नाही, पण जिथे अजिबात प्रकाश नसतो अशा अंधाऱ्या कोपऱ्यासाठीही ते योग्य नाही.मध्यम मार्ग शोधणे आवश्यक आहे. सर्वोत्तम जागेबद्दल तुम्हाला खात्री नसल्यास, यावरील टिप्स तपासा. हायड्रेंजिया कुठे लावावे.
हायड्रेंजियाला अशा वातावरणाची आवड असते अंशतः सावली आणि चांगली वातावरणीय आर्द्रता असलेली बाहेरील जागाआदर्शपणे, त्यांना मंद प्रकाश किंवा सकाळचा सूर्यप्रकाश मिळाला पाहिजे आणि दुपारच्या वेळी थेट सूर्यप्रकाशापासून त्यांचे संरक्षण झाले पाहिजे. पूर्वेकडे किंवा उत्तरेकडे तोंड असलेली जागा, किंवा झाडांच्या किंवा पर्गोलांच्या हलक्या सावलीखालील जागा सहसा उत्तम असते.
जर आपण त्यांना दिवसभर कडक उन्हात ठेवले, विशेषतः उष्ण हवामानात, तर ते खराब होणे सामान्य आहे. पाने कोमेजतात, त्यांची स्फीती कमी होते आणि वनस्पतीवर पाण्याचा ताण येतो.या परिस्थितीत, हायड्रेंजिया जमेल तितके तग धरते, पण त्या मोठ्या, भरपूर फुलांची अपेक्षा करू नका. जरी त्याला फुले आली, तरी ती लहान आणि अल्पायुषी असतील.
दुसरीकडे, जर आपण ते खूप सावलीच्या ठिकाणी ठेवले, जिथे अजिबात प्रकाश नाही, तर ते रोप प्रकाशाच्या शोधात आपल्या फांद्या लांबवेल आणि त्याला कमी फुले येतात, जी सहसा लहान आणि सहजासहजी नजरेस न पडणारी असतात.दुपारची सावली उत्तम असते, पण दिवसाच्या उर्वरित वेळेसाठी नेहमी चांगला अप्रत्यक्ष प्रकाश उपलब्ध असतो.
तापमानाबद्दल बोलायचे झाल्यास, हायड्रेंजिया मध्यम तापमानात, साधारणपणे १५-१८ अंश सेल्सिअस हे संदर्भ तापमान आहेभरपूर पाणी आणि थोडी सावली मिळाल्यास ते थोडे जास्त तापमान सहन करतात, आणि अनुकूलन झाल्यास हिवाळ्यातील थंडीचाही चांगला सामना करतात, मात्र रात्री उशिरा पडणाऱ्या दवबिंदूंमुळे सर्वात उघड्यावर असलेल्या फुलांच्या कळ्यांचे नुकसान होऊ शकते.
हायड्रेंजियाला फुले येण्यास प्रोत्साहन देण्यासाठी योग्य प्रकारे पाणी कसे द्यावे
फुलांनी बहरलेल्या हायड्रेंजियाच्या महान रहस्यांपैकी पाणी हे एक आहे. ही मूळची जंगलातील वनस्पती असून, ती परिस्थितीशी जुळवून घेते. सतत ओलसर पण पाण्याचा चांगला निचरा होणारी मातीजास्त काळ पाणी साचू देऊ नका. पाणी न दिल्यास, पाने कोमेजणे हे पहिले लक्षण दिसते, विशेषतः उष्णतम वेळेत.
त्यांना आनंदी ठेवण्यासाठी, पाणी देणे हा सर्वात प्रभावी उपाय आहे. आठवड्यातून अनेक वेळा उदार आणि सखोलरोज फक्त वरवर पाणी घालण्याऐवजी, आम्ही मुळांना खोलवर वाढण्यास भाग पाडतो, ज्यामुळे रोप अधिक जोमदार बनते, उष्णतेच्या ताणाला प्रतिकार करते आणि मोठी फुले येण्यासाठी त्यात अधिक ऊर्जा येते.
एक अत्यंत महत्त्वाची गोष्ट लक्षात घ्या: पाणी घालताना, पाने आणि फुले जास्त भिजणार नाहीत याची काळजी घेत, पाणी थेट रोपाच्या मुळाशी द्यावे. कळ्या आणि फुलोऱ्यांवर सतत पाणी साचल्याने बुरशीची वाढ होऊ शकते आणि फुलांचे आयुष्य कमी होऊ शकते.विशेषतः जर दिवसा उशिरा पाणी दिले आणि झाड रात्रभर ओले राहिले तर.
पाणी देण्याची सर्वोत्तम वेळ सहसा ही असते सकाळच्या पहिल्या तासालायामुळे, हायड्रेंजियाच्या रोपाला दिवसाची सुरुवात पुरेशी पाण्याची मिळते आणि ते दुपारच्या उन्हाचा सामना जास्त न कोमेजता चांगल्या प्रकारे करू शकते. विशेषतः उष्ण दिवसांमध्ये, संध्याकाळी दुसऱ्यांदा हलके पाणी देणे आवश्यक असू शकते, पण मातीत पाणी साचणार नाही याची नेहमी काळजी घ्यावी.
जर तीव्र उष्णतेच्या लाटेनंतर तुमचे हायड्रेंजियाचे रोप अर्धमेले दिसत असेल, तरीही आशा आहे. तुम्ही त्याला व्यवस्थित पाणी देऊ शकता. सेंद्रिय आच्छादनाने (वाळलेली पाने, कंपोस्ट, झाडाची साल, चांगले कुजलेले शेण) बुंध्याचे संरक्षण करा. माती ओलसर ठेवा, आणि जर ते कुंडीत असेल तर त्याला थंड, अधिक सावलीच्या जागी ठेवा. पाणी, सावली आणि आच्छादन यांचा हा एकत्रित उपाय सहसा रोपाला बरे होण्यास मदत करतो. उन्हाळ्यातील विशिष्ट काळजीच्या सूचनांसाठी, [संबंधित माहितीची लिंक] पहा.
आदर्श माती: आम्लता, पोषक तत्वे आणि हरितहीनतेच्या समस्या
हायड्रेंजिया हे या गटाचा भाग आहेत अम्लपित्त वनस्पती, ज्यांना किंचित आम्लधर्मी मातीची आवश्यकता असते योग्य प्रकारे विकसित होण्यासाठी. याचा परिणाम केवळ वनस्पतीच्या एकूण जोमदारपणावरच नाही, तर फुलांच्या रंगावर आणि काही प्रमुख पोषक तत्वे शोषून घेण्याच्या क्षमतेवरही होतो.
अत्यधिक चुनखडीयुक्त किंवा अल्कधर्मी मातीत, तथाकथित लोह क्लोरोसिसपाने पिवळी पडतात, पण शिरा हिरव्याच राहतात, झाड निस्तेज दिसते आणि फुलांचे प्रमाण लक्षणीयरीत्या कमी होते. ही समस्या मातीतील उच्च pH मुळे उद्भवते, ज्यामुळे हायड्रेंजियाला मातीतील लोह उपलब्ध होत नाही.
हे दुरुस्त करण्यासाठी, आम्लधर्मी वनस्पतींसाठीची विशिष्ट माती किंवा पीट वापरून आधार सुधारण्याव्यतिरिक्त, खालील गोष्टी लागू करणे खूप उपयुक्त ठरते. लोह चिलेट्सही उत्पादने सिंचनाच्या पाण्यात मिसळून किंवा जमिनीवर पसरवून दिली जातात, ज्यामुळे वनस्पतीला उच्च pH पातळीवरही लोह शोषून घेता येते. पानांच्या रंगात आणि एकूणच जोमदारपणात होणारी सुधारणा सहसा काही आठवड्यांतच दिसून येते.
जर तुमचे ध्येय निळी फुले टिकवून ठेवणे किंवा मिळवणे असेल, तर मातीची आम्लता पातळी अधिकच महत्त्वाची ठरते. कमी pH असलेल्या आम्लधर्मी मातीत, हायड्रेंजियाला साधारणपणे निळ्या किंवा जांभळ्या रंगाच्या छटा असलेली फुले येतात.उदासीन किंवा अल्कधर्मी मातीत, फुले गुलाबी, फ्युशिया किंवा क्रीम रंगाच्या छटांकडे झुकतात. निळा रंग अधिक गडद करण्यासाठी, माध्यमात ॲल्युमिनियम सल्फेट मिसळता येते, परंतु ते नेहमी काळजीपूर्वक आणि पॅकेजिंगवर शिफारस केलेल्या प्रमाणानुसारच वापरावे.
पीएच व्यतिरिक्त, मातीची रचना देखील विचारात घेतली पाहिजे. सेंद्रिय पदार्थांनी समृद्ध, भुसभुशीत आणि उत्तम निचरा होणारीजड, घट्ट झालेली आणि पाणथळ झालेली माती मुळांना गुदमरवते आणि सडवते; याउलट, अतिशय निकृष्ट माती भरपूर फुलोऱ्यासाठी पुरेशी पोषक तत्वे पुरवत नाही. चांगल्या प्रकारे कुजलेले कंपोस्ट किंवा आच्छादनाचा नियमित वापर केल्याने हे संतुलन मोठ्या प्रमाणात सुधारते.
हायड्रेंजियाला खत घालणे: पाने जास्त वाढून फुले कमी येणे कसे टाळावे
खत घालणे ही एक दुधारी तलवार आहे: योग्य प्रकारे व्यवस्थापन केल्यास फुलांची संख्या वाढू शकते, परंतु विचार न करता वापरल्यास हायड्रेंजियाला फक्त पानेच येऊ शकतात. अतिरिक्त नायट्रोजन हा फुलांचा मोठा शत्रू आहे.कारण त्यामुळे वनस्पतीला फुलांच्या कळ्यांऐवजी हिरवी पाने तयार करण्यास प्रोत्साहन मिळते. खताचे प्रमाण आणि प्रकार समायोजित करण्यासाठी, [स्रोत/वेबसाइट/इत्यादी] पहा.
कुंडीत किंवा निकृष्ट जमिनीत वाढवलेल्या हायड्रेंजियासाठी, वापरणे उचित आहे आम्लपित्तप्रेमी वनस्पतींसाठी विशिष्ट खतेपोषक तत्वांचा योग्य समतोल प्रदान करण्यासाठी तयार केलेले. सर्वसाधारण मार्गदर्शक तत्त्व असे आहे की, वसंत आणि उन्हाळ्यात, जेव्हा वनस्पतींची वाढ आणि फुलांचा बहर सर्वाधिक असतो, तेव्हा दर १५ दिवसांनी खत द्यावे.
या खतांमध्ये सामान्यतः नायट्रोजन (N), फॉस्फरस (P) आणि पोटॅशियम (K) यांचे प्रमाण अधिक संतुलित असते, ज्यात फॉस्फरस आणि पोटॅशियमला किंचित अधिक प्राधान्य दिले जाते, कारण हे ते घटक आहेत जे ते फुलांची निर्मिती, मुळे फुटणे आणि उतींची मजबुती वाढवतात.दुसरीकडे, सर्वसाधारण खत किंवा नायट्रोजनचे प्रमाण जास्त असलेले खत, फुलांच्या ऐवजी पानांची अतिरिक्त वाढ घडवून आणते.
खनिज किंवा द्रव खताव्यतिरिक्त, पूरक म्हणून याचा वापर करणे खूप फायदेशीर ठरते. चांगले विघटित झालेले सेंद्रिय पदार्थ (कंपोस्ट, ह्युमस, मल्च). यामुळे जमिनीची रचना सुधारते, तिची पाणी धरून ठेवण्याची क्षमता वाढते आणि पोषक तत्वे हळूहळू उपलब्ध होतात, ज्यामुळे फुलांचा बहर जास्त काळ टिकतो.
हे लक्षात ठेवणे महत्त्वाचे आहे की, जमिनीवर लावलेल्या हायड्रेंजियाच्या तुलनेत कुंडीतील हायड्रेंजियाची पोषक तत्वे खूप लवकर संपतात. कुंड्यांमध्ये लागवड करताना, योग्य वाढीच्या हंगामात नियमितपणे आणि वेळोवेळी खत घालण्याचा सल्ला दिला जातो... काही आधार बदला किंवा थोड्या मोठ्या कुंडीत रोपण करा. जेणेकरून मुळांना वाढण्यासाठी जागा मिळेल आणि ताजी माती उपलब्ध होईल.
हायड्रेंजियाच्या जाती आणि फुलोऱ्यावर त्यांचा होणारा परिणाम
सर्वच हायड्रेंजियाची फुले सारखी नसतात किंवा एकाच तीव्रतेने फुलत नाहीत. असे काही प्रकार आहेत जे विशेषतः भरपूर फुले देतात.काहींना प्रचंड मोठे पुष्पगुच्छ येतात आणि त्यांचा फुलांचा हंगाम दीर्घकाळ टिकतो, तर काही अधिक संयमित असतात. तुमच्याकडे हायड्रेंजियाचा प्रकार कोणता आहे हे जाणून घेतल्याने तुम्हाला तुमच्या अपेक्षा आणि काळजी घेण्याच्या गरजांमध्ये बदल करण्यास मदत होते.
सर्वात नेत्रदीपक वनस्पतींपैकी एक म्हणजे हायड्रेंजिया आर्बोरेसेन्स, जी 'अॅनाबेल' या जातीसाठी प्रसिद्ध आहे. ही हायड्रेंजिया फळे देते. अतिशय मोठे पांढरे फुलांचे गोळे, ज्यांचा फुलोरा जुलै ते सप्टेंबरपर्यंत टिकू शकतो.आणि रंग फिका झाल्यावरही, मलईदार किंवा हिरवट छटांमुळे ते आकर्षक दिसते.
काही आधुनिक जाती मागील वर्षीच्या आणि चालू वर्षीच्या दोन्ही फांद्यांवर फुलतात, त्यामुळे जास्त फुले न गमावता अधिक लवचिक छाटणी करता येते. तरीही, रोप खरेदी करताना त्यावरील लेबल वाचणे आवश्यक आहे. किंवा तुम्ही घरी घेऊन जात असलेल्या हायड्रेंजियाचा प्रकार कोणता आहे आणि त्याची छाटणी कशी करावी, हे रोपवाटिकेत विचारून घ्या.
प्रजाती आणि प्रकारानुसार प्रकाश आणि पाण्याची आवश्यकता देखील थोडीफार बदलते. मोठी आणि अतिशय दाट फुले असलेल्या हायड्रेंजियाला सहसा जास्त पाणी आणि अधिक प्रमाणात पोषक तत्वांची गरज असते. तेवढ्या फुलांना आधार देऊ शकणे. हलक्या फुलांचे गुच्छ असलेल्या इतर जाती काहीशा कमी "आरामदायक" परिस्थिती सहन करू शकतात.
जर तुमच्या लक्षात आले की, रोपाची चांगली काळजी घेऊनही, त्याला अपेक्षेपेक्षा कमी फुले येत आहेत, तर तुमच्याकडे कदाचित एक मध्यम वाढणारी जात असू शकते. अशा परिस्थितीत, पुढील उपाययोजनांमध्ये... छाटणी, सिंचन, खत आणि जागेची निवड यांचे इष्टतमीकरण करण्यासाठीपण सर्वच हायड्रेंजिया 'अॅनाबेल' सारखे नेत्रदीपक होतील अशी अपेक्षा ठेवता कामा नये.
भरपूर फुले येणाऱ्या हायड्रेंजियाची मूलभूत काळजी
वरील सर्व गोष्टी एकत्र केल्यास, हायड्रेंजियाची चांगली वाढ व्हावी आणि त्याला भरभरून फुले यावीत यासाठी आपण काही मूलभूत काळजी घेण्याच्या टिप्सची यादी तयार करू शकतो. पहिली गोष्ट म्हणजे... जागा: नेहमी घराबाहेर, अर्धवट सावलीत आणि दमट वातावरणात.संरक्षणाशिवाय असलेली खूप ऊन पडणारी गच्ची ही सर्वोत्तम कल्पना नाही, याउलट, प्रकाशमान पण सुरक्षित अंगण किंवा गाळलेली सावली असलेली बाग ही परिपूर्ण ठिकाणे आहेत.
माती किंवा आधारस्तर राखला पाहिजे सतत किंचित ओलसरयामुळे दीर्घकाळचा दुष्काळ आणि पाणथळपणा दोन्ही टाळण्यास मदत होते. योग्य सिंचनाव्यतिरिक्त, जमिनीत सेंद्रिय पदार्थांची उपस्थिती आणि थेट बाष्पीभवन कमी करण्यासाठी आच्छादनाचा वापर करणे खूप फायदेशीर ठरते.
छाटणीबद्दल बोलायचे झाल्यास, हिवाळ्याच्या शेवटी किंवा वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला ती करणे सर्वात शहाणपणाचे ठरते. कोमेजलेली फुले, वाळलेल्या फांद्या काढून आणि काही फांद्यांचीच अंशतः छाटणी करूनसर्वात जोमदार फांद्यांना जवळजवळ हात लावला जात नाही, कारण त्या मुख्य फुलोऱ्याला आधार देणार असतात. मार्चमध्ये नेमकी कोणती छाटणी करायची हे ठरवण्यासाठी, [विशिष्ट छाटणी मार्गदर्शक/स्रोताचा संदर्भ] पहा. मार्चमध्ये काय छाटावे.
वाढीच्या हंगामात, कोमेजलेली फुले काढून टाकण्यासाठी वेळोवेळी झाड तपासणे उचित ठरते. वसंत आणि उन्हाळ्यात, या स्वच्छतेमुळे नवीन फुलोरे येण्यास चालना मिळते.शरद ऋतूमध्ये किंवा हिवाळ्यात, वाळलेली फुले झाडावरच ठेवता येतात, कारण त्यामुळे झाडाचे सौंदर्य वाढते आणि कळ्यांना दंवापासून संरक्षण मिळण्यास मदत होते. त्यांची काळजी कशी घ्यावी हे जाणून घेण्यासाठी, पहा. सुकलेल्या हायड्रेंजियाचे काय करावे.
ज्या हवामानात हिवाळा थंड असतो, तिथे हायड्रेंजियाच्या लहान किंवा कुंडीतील रोपांना संरक्षण देणे उपयुक्त ठरते. रोपाला सुरक्षित ठिकाणी ठेवा, त्याच्या बुंध्याभोवती जाड आच्छादन घाला, आणि तीव्र हिमवृष्टीच्या कालावधीच्या अगदी आधी जास्त छाटणी करणे टाळा. हे सोपे उपाय आहेत जे झाडाला त्याच्या फुलांच्या कळ्या शाबूत ठेवून वसंत ऋतूपर्यंत पोहोचण्यास मदत करतात.
फुलत नसलेल्या हायड्रेंजियाला पुन्हा कसे फुलवावे, टप्प्याटप्प्याने
जेव्हा तुमच्याकडे असे हायड्रेंजियाचे झाड असते ज्याला अनेक वर्षांपासून क्वचितच फुले येतात, तेव्हा केवळ एक छोटासा बदल करणे पुरेसे नसते. आदर्शपणे, तुम्ही अनेक पातळ्यांवर एक प्रकारचा 'ट्यून-अप' करण्याचा विचार केला पाहिजे, जेणेकरून त्या झाडाची पुन्हा वाढ होऊ शकेल. शक्ती परत मिळवा आणि हळूहळू पुन्हा बहरण्यास सुरुवात कराएकाच हंगामात सर्व काही ठीक होत नाही, पण तुम्ही सातत्य ठेवल्यास त्याचे परिणाम लवकरच दिसू लागतात.
सर्वात आधी तुम्ही केलेली छाटणी तपासा. जर तुम्ही प्रत्येक हिवाळ्यात मोठ्या प्रमाणात छाटणी करत असाल, तर या वर्षी पुन्हा ती करण्याची वेळ आली आहे. सावधगिरी बाळगा आणि आणखी बऱ्याच लांब फांद्या ठेवा.फक्त मृत, खराब झालेल्या किंवा खूपच अशक्त असलेल्या कळ्या काढून टाका आणि सर्व फुलांच्या कळ्या न काढता, हळूहळू रोपाचे नूतनीकरण करण्यासाठी इतर काही कळ्यांची माफक प्रमाणात छाटणी करा.
पुढे, जागेचा विचार करा. स्वतःला विचारा की उन्हाळ्यात तुमचे हायड्रेंजिया अनेक तास पूर्ण सूर्यप्रकाशात असते का, किंवा ते इतक्या सावलीच्या कोपऱ्यात आहे का की त्याला अजिबात प्रकाश मिळत नाही. जर तुम्हाला जास्त सूर्यप्रकाश किंवा सावली जाणवत असेल, तर कुंडीची जागा बदला किंवा रोप दुसऱ्या कुंडीत लावण्याचा विचार करा.जर तुम्ही ते हलवण्याचे ठरवले, तर तुमच्यासाठी ही मार्गदर्शिका आहे. हायड्रेंजियाचे प्रत्यारोपण.
तसेच माती किंवा आधार तपासा. जर ती खूपच नापीक, घट्ट किंवा निकृष्ट झाली असेल, तर रोपाला माती सुधारण्याची गरज आहे. तुम्ही आम्लधर्मी वनस्पतींसाठी माती घाला, कंपोस्ट खतासोबत मिसळा आणि, जर तुम्हाला पानगळीचा संशय असेल तर, आयर्न चिलेट्स लावा.जर ते कुंडीत असेल, तर त्याला ताज्या, चांगल्या प्रतीच्या मातीसह मोठ्या भांड्यात लावण्याची ही योग्य वेळ असू शकते.
शेवटी, हायड्रेंजियाच्या खऱ्या गरजेनुसार पाणी आणि खताचे प्रमाण समायोजित करा. माती पूर्णपणे कोरडी होणार नाही याची खात्री करा, विशेषतः उन्हाळ्यात. वसंत आणि उन्हाळ्यात दर १५ दिवसांनी हायड्रेंजिया किंवा आम्लधर्मी वनस्पतींसाठी असलेले विशेष खत वापरा.नायट्रोजनचे प्रमाण जास्त असलेल्या उत्पादनांचा अतिवापर होणार नाही याची काळजी घ्या आणि संतुलित खतांना किंवा फुलोऱ्यासाठी अधिक उपयुक्त असलेल्या उत्पादनांना प्राधान्य द्या.
तुम्ही या पायऱ्यांचे अनुसरण केल्यास, हायड्रेंजिया रातोरात फुलांचा गुच्छ बनणार नाही, पण तुम्हाला ते दिसू लागेल. पुष्पगुच्छांच्या संख्येत आणि आकारात होणारी क्रमशः वाढतसेच अधिक निरोगी आणि हिरवीगार पाने. काही हंगाम व्यवस्थित सांभाळल्यानंतर, वनस्पतीला पुन्हा पूर्ण बहर येण्याची दाट शक्यता असते.
शेवटी, हे लक्षात ठेवण्यासारखे आहे की, ज्या हायड्रेंजियाला फुले येत नाहीत, तो सहसा आपल्याला त्याच्या राहण्याच्या परिस्थितीची तपासणी करण्यास सांगत असतो: अधिक आदरपूर्वक छाटणी, पुरेसा प्रकाश आणि सावली असलेली जागा, आम्लयुक्त आणि सुपीक माती, पाणी साचू न देता भरपूर पाणी आणि संतुलित खत व्यवस्थापन. या झुडपाला पुन्हा एकदा बागेचा मुख्य नायक म्हणून चमकू द्या, जेणेकरून संपूर्ण उन्हाळा रंग आणि सौंदर्याने भरून जाईल.