जर तुम्ही पारंपरिक कुंपणांच्या जागी अधिक पर्यावरणपूरक कुंपण घालण्याचा विचार करत असाल, नैसर्गिक कुंपणे तो एक असा पर्याय आहे ज्यात सर्व काही आहे: गोपनीयता, सौंदर्य, संरक्षण आणि पर्यावरणीय बोनस अशी गोष्ट ज्याची बरोबरी कोणतेही बांधकाम किंवा धातूचे कुंपण करू शकत नाही. तथापि, हवामान, उपलब्ध जागा आणि तुम्ही करण्यास तयार असलेल्या देखभालीच्या प्रकारानुसार योग्य प्रजाती निवडणे, हे भविष्यात येणारे अनपेक्षित त्रास टाळण्यासाठी महत्त्वाचे आहे.
या संपूर्ण मार्गदर्शिकेत तुम्हाला एक अतिशय संपूर्ण आढावा मिळेल. हेजेजचे प्रकारक्षेत्र आणि वापरानुसार सर्वाधिक शिफारस केलेल्या प्रजाती, लागवड आणि छाटणीच्या सूचना, आणि ज्यांना हवे आहे त्यांच्यासाठी काही कमी प्रचलित कल्पना. गोष्टी जास्त गुंतागुंतीच्या न करता एक अधिक वैशिष्ट्यपूर्ण बागतुम्हाला भूमध्यसागरीय हवामान, थंड किंवा दमट प्रदेश, मोठे भूखंड आणि अरुंद बागा, तसेच काटे आणि कठीण पाने असलेले संरक्षणात्मक पर्यायही पाहायला मिळतील.
कुंपणाऐवजी नैसर्गिक झुडुपे का निवडावीत?
कुंपणाच्या तुलनेत झुडपांच्या कुंपणाचा पहिला मोठा फायदा हा आहे की ते केवळ एक अडथळा नसून एक सजीव आहे. कालांतराने, एक चांगले झुडपांचे कुंपण बनते... गोपनीयता देणारा दाट हिरवा अडथळा, आवाज कमी करते आणि सूक्ष्म हवामान सुधारते बागेच्या. शिवाय, ते काँक्रीटच्या भिंतीपेक्षा किंवा धातूच्या जाळीपेक्षा दिसायला खूपच अधिक सुखद आहे.
त्याचा आणखी एक फायदा म्हणजे त्याचे पर्यावरणीय मूल्य. झुडपे आणि झाडांची कुंपणे एक अस्सल देखावा तयार करतात. जैविक कॉरिडॉर: ते पक्षी, परागीकरण करणारे कीटक आणि उपयुक्त जीवजंतूंना निवारा देतात.कृत्रिम कुंपणांच्या बाबतीत असे घडत नाही. जर तुम्ही फुले किंवा फळे येणाऱ्या प्रजाती निवडल्या, तर तुम्ही पर्यावरणात अन्न आणि विविधतेची भर घालत असाल.
डिझाइनच्या दृष्टिकोनातून, एक सुनियोजित कुंपण खालीलप्रमाणे कार्य करू शकते: पार्श्वभूमी बागेच्या इतर भागांसाठी. एकसमान हिरव्या कुंपणामुळे फुलांचे वाफे, वैशिष्ट्यपूर्ण झाडे, पायवाटा किंवा सजावटीच्या वस्तू अधिक उठून दिसतात, ज्यामुळे एक सुंदर वातावरण तयार होते. घराच्या आत आणि बाहेरची स्पष्ट जाणीव कथानकाच्या आत.
मध्यम आणि दीर्घकालीन आर्थिक घटक विसरता कामा नये. जरी कुंपणाच्या तुलनेत झुडपांची लागवड करण्याचा सुरुवातीचा खर्च सारखाच किंवा किंचित जास्त असला तरी, कालांतराने ते फायदेशीर ठरू शकते. अधिक टिकाऊ आणि दीर्घकाळ टिकणारे अनेक पूर्वनिर्मित पिंजऱ्यांपेक्षा हे अधिक चांगले आहे. आणि जर तुम्ही कणखर प्रजाती निवडल्या, तर देखभाल खूपच कमी होते.
शेवटी, सौंदर्याच्या दृष्टिकोनातून, उंची, पोत, पानांचे रंग आणि फुलांसोबत प्रयोग करण्याच्या शक्यतेमुळे अत्यंत वैयक्तिकृत क्लोजर्स तयार करता येतात. तुम्हाला स्वच्छ, सरळ देखावा आवडत असो वा नसो... औपचारिक हेज तुम्हाला अगदी व्यवस्थित छाटलेले कुंपण आवडत असो किंवा अधिक रानटी, मोकळे वाढलेले कुंपण आवडत असो, सर्व प्रकारच्या आवडीनिवडींना साजेसे असे प्रकार उपलब्ध आहेत.
गोपनीयतेसाठी सदाहरित कुंपणाचे फायदे
रस्त्यावरून किंवा शेजारच्या मालमत्तेतून काहीही दिसू नये ही तुमची सर्वात मोठी चिंता असेल, तर सदाहरित कुंपणे तुमच्यासाठी सर्वोत्तम पर्याय आहेत. या वनस्पतींची पाने वर्षभर टिकून राहतात, त्यामुळे... प्रायव्हसी स्क्रीन हिवाळ्यातही प्रभावी राहते.जेव्हा अनेक पानगळी प्रजाती निष्पर्ण असतात.
याचे एक उत्तम उदाहरण म्हणजे 'जीवनवृक्ष' (तुजा). शंकूधारी वृक्षांच्या या गटाचा अनेक दशकांपासून वापर केला जात आहे, कारण त्यात अनेक गुणधर्म एकत्रित आहेत: तुलनेने जलद वाढ, दाट पाने आणि कमी छाटणीची गरजकुंपण आटोपशीर आणि सुस्थितीत ठेवण्यासाठी वर्षातून दोनदा छाटणी करणे सहसा पुरेसे असते.
सर्वसाधारणपणे, अनेक सदाहरित कुंपणांची काळजी घेणे वाटते त्यापेक्षा सोपे असते. एकदा रुजल्यावर, ती त्यांच्या सभोवतालच्या वातावरणाशी चांगल्या प्रकारे जुळवून घेतात, (प्रजातीनुसार) काही प्रमाणात दुष्काळ सहन करतात आणि वर्षभर आपले सौंदर्य टिकवून ठेवतात. दृश्ये आणि आवाज गाळणारा एकसंध हिरवा अडथळायामुळे ते शहरी किंवा उपनगरीय भागांमध्ये विशेषतः आकर्षक ठरतात, जिथे गोपनीयता जवळजवळ अनिवार्य असते.
कुंपणासाठी उत्तम असलेल्या रुंद पानांच्या सदाहरित वनस्पतींमध्ये अझेरो (पिटोस्पोरम टोबिरा), लॉरेल (लॉरस नोबिलिस), लॉरोसेरसस (प्रुनस लॉरोसेरसस 'रोटुंडिफोलिया'), फोटिनिया (फोटिनिया x सेपारी, ज्यामध्ये खालील जातींचा समावेश आहे) यांचा समावेश होतो. 'रेड रॉबिन' किंवा 'कॅरे रूज' अधिक उभ्या वाढीसह), ड्युरिलो (व्हिबर्नम टिनस), द जपानी प्राइवेट (लिगस्ट्रम जापोनिकम)फिलिरिया (फिलिरिया लॅटिफोलिया आणि पी. अँगुस्टिफोलिया), होल्म ओक (क्वेर्कस इलेक्स) आणि, योग्य ठिकाणी, कॅमेलिया (कॅमेलिया प्रजाती). या सर्वांमध्ये छाटणीला चांगला प्रतिसाद देण्यासोबतच एक अतिशय आकर्षक सजावटीचे स्वरूपही आढळते.
जेव्हा अत्यंत एकसमान आणि वास्तुशिल्पीय देखावा हवा असतो, तेव्हा शंकूधारी वृक्ष देखील एक उत्तम पर्याय ठरतात. सामान्य सायप्रस (कप्रेसस सेम्परविरेन्स), लेलँड हायब्रीड (क्युप्रेसोसायपरिस लेलँडी, विशेषतः ही जात) 'गोल्ड रायडर', वेगवान आणि टिकाऊ), थुजा प्लिकाटा 'ऍट्रोविरेन्स' किंवा थुजा पिरॅमिडालिस 'ऑरिया' हे मजबूत पर्याय आहेत, मात्र त्यासाठी त्या जागेच्या माती आणि हवामानाशी चांगल्या प्रकारे जुळवून घेणाऱ्या असाव्यात.

औपचारिक आणि अनौपचारिक कुंपणे: तुमच्या बागेसाठी कोणता प्रकार सर्वात योग्य आहे?
ढोबळमानाने, कुंपणांचे त्यांच्या स्वरूप आणि देखभालीच्या आधारावर दोन प्रकारांमध्ये वर्गीकरण करता येते: औपचारिक (किंवा भौमितिक) आणि अनौपचारिक (किंवा मुक्त-आकाराचे). या निवडीचा प्रभाव वनस्पतींचा प्रकार, लागवडीची घनता आणि एकूण पातळीवर पडतो... देखभाल आणि छाटणी जी तुम्हाला करावी लागेल.
औपचारिक कुंपणे ही वैशिष्ट्यपूर्ण, उत्तम प्रकारे छाटलेली, सपाट पृष्ठभाग असलेली आणि साधारणपणे आयताकृती, समलंब चौकोनी किंवा गोलाकार, पण सुस्पष्ट आकारांची बंदिस्त जागा असते. एक विशिष्ट परिणाम साधण्यासाठी ती सहसा एकाच प्रजातीच्या वनस्पतीचा वापर करून तयार केली जातात. सलग, संक्षिप्त आणि अतिशय एकसमान हिरवी भिंतया प्रकारच्या कुंपणामध्ये, वेगवेगळ्या रंगांच्या किंवा हंगामानुसार बदलणाऱ्या वनस्पती एकत्र मिसळणे सहसा चांगले ठरत नाही, कारण त्यामुळे दृश्यात्मक एकसंधतेची भावना भंग पावते.
याउलट, अनौपचारिक किंवा मुक्त-आकाराच्या कुंपणांमुळे वनस्पतींना कमी छाटणीसह अधिक नैसर्गिक आकार मिळतो आणि त्या अधिक भरगच्च दिसतात. सदाहरित आणि पानगळीची झाडे, फुलांची झुडपे, फळे देणाऱ्या प्रजाती, किंवा विविध छटा आणि पोत असलेली पाने असलेल्या वनस्पती या सर्वांना एकत्र केले जाऊ शकते. याचा परिणाम म्हणजे... नैसर्गिक झुडपी प्रदेशासारखा दिसणारा, अधिक सैल आणि सजावटीचा हिरवा अडथळा.ज्यांना कमी निर्बंध असलेली बाग हवी आहे त्यांच्यासाठी आदर्श.
रचनेच्या दृष्टीने, एक औपचारिक कुंपण संपूर्ण डिझाइनला एक संरचना प्रदान करते. ते भूखंडाची सीमा स्पष्टपणे निश्चित करते, एक तीव्र दृश्य आणि भौतिक विभाजन निर्माण करते, आणि इतर घटकांसाठी एक स्वच्छ पार्श्वभूमी प्रदान करते. याउलट, मुक्त-आकाराची कुंपणे कंट्री, मेडिटेरेनियन किंवा नैसर्गिक डिझाइनमध्ये अधिक चांगल्या प्रकारे मिसळून जातात, आणि जेव्हा लक्ष वेधून घेण्याचा उद्देश असतो तेव्हा ती विशेषतः आकर्षक ठरतात. फुले, फळे आणि विविध निवारा देणारी उपयुक्त जीवसृष्टी.
देखभालीच्या बाबतीत, औपचारिक कुंपणाला सर्वोत्तम दिसण्यासाठी अधिक वारंवार छाटणीची आवश्यकता असते (बऱ्याच प्रजातींसाठी वर्षातून किमान दोनदा). अनौपचारिक कुंपणाला आकार देणे आणि देखभालीसाठी छाटणीची आवश्यकता असते, परंतु ती कमी कठोरपणे केली जाते: यामध्ये त्याचा आकार नियंत्रित करणे आणि ते खूप मोठे होण्यापासून रोखणे यावर अधिक भर असतो. पायवाटा, सज्जे किंवा वापराच्या जागांवर अतिक्रमण करणेज्याचा उद्देश निर्दोष रेषा मिळवणे आहे.
हवामान आणि उपलब्ध जागेनुसार प्रजातींची निवड करणे
वनस्पतींच्या प्रजातींची निवड केवळ सौंदर्यावर आधारित असू शकत नाही: हवामान, मातीचा प्रकार, सूर्यप्रकाश, सावली, वारा आणि उपलब्ध जागा (उभ्या आणि आडव्या दोन्ही दिशांनी) यांचा विचार करणे महत्त्वाचे आहे. एक सामान्य चूक म्हणजे केवळ दिसायला आकर्षक असलेल्या वनस्पती निवडणे, ज्या प्रत्यक्षात... ते स्थानिक हवामानात चांगले वाढत नाहीत किंवा बागेचा अर्धा भाग व्यापून टाकतात..
थंड किंवा अटलांटिक हवामानात, बीच (फॅगस सिल्व्हॅटिका) सारख्या प्रजाती किंवा हॉर्नबीम (कार्पिनस बेटुलस) जरी ती पानगळीची झाडे असली तरी, त्यांची पाने सुकल्यावरही कुंपण म्हणून ती विशेषतः चांगली काम करतात. ते हिवाळ्यात वाळलेले पान साठवून ठेवतात.त्यामुळे ते अजूनही काही प्रमाणात लपण्याची सोय देतात. हॉर्नबीम त्याच्या सोनेरी रंगाच्या शरद ऋतूतील पानांसाठी आणि त्याच्या कणखरपणासाठी अत्यंत मौल्यवान मानले जाते.
भूमध्यसागरीय किनारपट्टीच्या प्रदेशात, पूर्वी मोठ्या प्रमाणावर वापरल्या जाणाऱ्या काही शंकुधारी वृक्षांची निवड करताना सावधगिरी बाळगण्याचा सल्ला दिला जातो. उदाहरणार्थ, प्रसिद्ध ॲरिझोना सायप्रस (Cupressus arizonica) हा वृक्ष, फायटोफ्थोरा आणि फ्युसेरियमसारख्या मातीतील बुरशींना अत्यंत संवेदनशील असल्यामुळे आता जवळजवळ अप्रचलित झाला आहे. या उष्ण आणि अनेकदा कोरड्या हवामानात, अधिक अनुकूलित प्रजातींची निवड करणे श्रेयस्कर आहे, जसे की... युजेनिया मायर्टिफोलिया 'न्यूपोर्ट' सदाहरित कुंपणांसाठी, तसेच ओलिअँडर, मॅस्टिक ट्री किंवा डोडोनिया यांसारख्या इतर वनस्पतींसाठी.
लहान बागांमध्ये किंवा जोडघरांमध्ये, जिथे भूखंडाची रुंदी मर्यादित असते, तिथे जास्त पसरणाऱ्या आणि वापरण्यायोग्य जागेचा मोठा भाग व्यापणाऱ्या प्रजाती टाळणे उत्तम ठरते. अशा ठिकाणी त्या अधिक चांगल्या प्रकारे काम करतात. अधिक उभ्या वाढीची झाडे किंवा एखाद्या रचनेवर वाढवलेल्या वेली. यामुळे बागेची जागा न गमावता तुम्हाला एकांत मिळतो.
अतिशय सूर्यप्रकाश असलेल्या आणि उन्हाळा उष्ण असणाऱ्या बाहेरील जागांसाठी, एकदा रुजल्यानंतर कणखर आणि दुष्काळ-प्रतिरोधक प्रजातींना पसंती दिली जाते, जसे की मॅस्टिक (पिस्टेशिया लेंटिस्कस), ओलिअँडर (नेरियम ओलिअँडर), इलाग्नस पंगेन्स आणि इलाग्नस x एबिंगेई (किंवा इलाग्नस x सबमॅक्रोफिला), ज्यांची स्वतःची एक मनोरंजक वैशिष्ट्ये आहेत. चांदीसारखी किंवा विविधरंगी पानेकिंवा उंच कुंपणात हॉल्म ओकची झाडेसुद्धा लावता येतात. याउलट, सावलीच्या जागांसाठी मांडवावरील आयव्ही, काही व्हायबर्नम आणि विशिष्ट लॉरेल किंवा कॅमेलियाची झाडे उत्तम प्रकारे उपयोगी पडू शकतात.
वेगाने वाढणारी कुंपणे: क्षणात गोपनीयता
जे लोक इतरांचे दृश्य अडवण्याची घाई करतात, ते अनेकदा वेगाने वाढणाऱ्या प्रजातींची मागणी करतात. हे स्पष्ट करणे महत्त्वाचे आहे की जलद वाढीचा अर्थ असाही होतो की... आकार टिकवून ठेवण्यासाठी छाटणीची अधिक गरज असते.पण त्या बदल्यात तुम्हाला कमी वर्षांत ग्रीन स्क्रीन मिळेल.
शंकुधारी वृक्षांमध्ये, वर उल्लेखलेला लेलँड सायप्रस (Cupressocyparis leylandii) त्याच्या जलद वाढीसाठी आणि जोमदार वाढीसाठी ओळखला जातो, विशेषतः 'गोल्ड रायडर' सारख्या जातींमध्ये. थुजा प्लिकाटाची 'ऍट्रोविरेन्स' ही जातसुद्धा वेगाने वृक्षरूप धारण करते. उंच हिरव्या भिंतीमोठ्या मालमत्तांच्या किंवा जास्त उजेड असलेल्या बागांच्या सीमांसाठी आदर्श.
रुंद पानांच्या झुडपांमध्ये, फोटिनिया 'रेड रॉबिन' आणि 'कॅरे रूज' यांचे एक अतिशय आकर्षक संयोजन आढळते: ती वेगाने वाढतात, छाटणी सहज सहन करतात आणि एक हिरव्या पानांवर लाल कळ्यांचा सुंदर विरोधाभास. प्रिव्हेट (लिगस्ट्रम) त्याच्या विविध स्वरूपांमध्ये त्याच्या गतीसाठी आणि अंतर कमी करण्याच्या क्षमतेसाठी देखील प्रसिद्ध आहे.
बियांपासून सुरुवात करण्याचा पर्याय विसरू नका, विशेषतः जर तुमचे बजेट कमी असेल तर. उदाहरणार्थ, प्रिव्हेटच्या कुंपणाच्या बियांमुळे तुम्ही कमी खर्चात कुंपणाच्या लांब रांगा तयार करू शकता, ज्यामुळे अवघ्या काही वर्षांतच एक परिपक्व कुंपण तयार होते. थोडी काळजी घेतल्यास अतिशय दाट आणि टिकाऊ.मात्र, सुरुवातीच्या टप्प्यात तुम्हाला स्पर्धा करणाऱ्या तणांवर आणि पाणी देण्यावर अधिक लक्ष ठेवावे लागेल.
कोणत्याही परिस्थितीत, वेगाने वाढणाऱ्या कुंपणाने पडद्याचे कार्य त्वरीत पार पाडण्यासाठी, हे महत्त्वाचे आहे की लागवड योग्य आणि एकसमान आहे संपूर्ण ओळीच्या बाजूने. जर जमिनीची मशागत नीट केलेली नसेल किंवा रोपांमधील अंतर चुकीचे असेल, तर अतिशय जोमदार प्रजातीचा फारसा उपयोग होत नाही.
एकसमान कुंपणाचे नियोजन आणि लागवड कशी करावी
रोपवाटिकेत जाऊन विचार न करता रोपे विकत घेण्यापूर्वी, कुंपणाची रेषा आखून घेणे आणि जमीन व्यवस्थित तयार करणे फायद्याचे ठरते. असमान कुंपणांमधील (ज्यात उंच-सखल भाग, विरळ भाग आणि इतर खूप दाट भाग असतात) अनेक समस्या या कारणामुळे उद्भवतात की... जमिनीची खराब तयारी किंवा अनियमित लागवड.
पहिली पायरी म्हणजे, जिथे कुंपण लावायचे आहे त्या संपूर्ण लांबीवर माती एकसारखी तयार करणे. बांधकाम पूर्ण झाल्यावर कुंपणे अनेकदा भिंती किंवा कुंपणांच्या बाजूला लावली जात असल्यामुळे, तिथे घट्ट झालेले भाग, दगड-मातीचे ढिगारे असलेले भाग किंवा खूप भुसभुशीत माती असलेले भाग (विशेषतः कोपऱ्यांवर) आढळणे सामान्य आहे. जर हे सुधारले नाही, तर परिणामी पृष्ठभाग असमान होईल. असमान वाढ: सुधारित जमिनीत वनस्पतींची वाढ अधिक होईल खराब किंवा घट्ट झालेल्या जमिनीवर असलेल्यांपेक्षा.
संपूर्ण लागवड क्षेत्रामध्ये जमिनीला हवा देणे, बांधकामाचा कचरा आणि मोठे दगड काढून टाकणे, तसेच नियमितपणे सेंद्रिय पदार्थ (कंपोस्ट, चांगले कुजलेले शेण) घालणे उचित आहे. यामुळे मुळांना अधिक समान रीतीने पसरण्यास मदत होईल आणि कुंपण सर्व भागांमध्ये समान प्रमाणात वाढण्याची प्रवृत्ती असेल..
आणखी एक सामान्य चूक म्हणजे खूप उंच रोपे निवडणे, या विचाराने की यामुळे कुंपण विक्रमी वेळेत तयार होईल. तथापि, अत्याधिक मोठ्या रोपांची मुळे नीट रुजत नाहीत, त्यांना पुनर्रोपणाचा जास्त त्रास होतो आणि जोमाने वाढायला सुरुवात करण्यापूर्वी ती अनेक वर्षे सुप्तावस्थेत राहतात. साधारणपणे, कमी उंचीची रोपे निवडणे अधिक चांगले असते. सुमारे १.५० मीटर उंचजे लपवण्याच्या वेगामध्ये आणि रुजवण्याच्या सुलभतेमध्ये चांगला समतोल साधतात.
लागवडीच्या घनतेबद्दल बोलायचे झाल्यास, तात्काळ आच्छादन मिळवण्यासाठी बऱ्याच काळापासून प्रति मीटर तीन रोपे (प्रत्येक ३०-३५ सें.मी. अंतरावर) ही पद्धत वापरली जात आहे. समस्या अशी आहे की, कालांतराने या घनतेमुळे झुडपे एकमेकांत दाटीवाटीने वाढतात. वरच्या दिशेने वाढत जाऊन मुळाशी उघडे पडून, जीर्ण होण्याची प्रवृत्ती असते.आजकाल, प्रजाती आणि अपेक्षित परिणामावर अवलंबून, त्यांना 50 ते 75 सेमी आणि अगदी 1 मीटरपर्यंत अधिक अंतरावर ठेवण्याची शिफारस केली जाते.
दाट आणि सुबक कुंपणासाठी छाटणीच्या टिप्स
कुंपणाला बुंध्यापासून शेंड्यापर्यंत एक दाट पडदा बनवण्यासाठी छाटणी अत्यंत महत्त्वाची आहे. एक सामान्य चूक म्हणजे झाडांना इच्छित अंतिम उंचीपर्यंत मोकळेपणाने वाढू देणे आणि त्यानंतरच छाटणी सुरू करणे, ज्यामुळे... उंच कुंपणे, पण त्यांच्या तळाशी फटी आणि निष्पर्ण फांद्या आहेत..
कुंपण त्याच्या अंतिम उंचीला पोहोचण्यापूर्वीच छाटणी सुरू करणे उत्तम असते. उदाहरणार्थ, जर तुम्हाला २ मीटर उंचीचे कुंपण हवे असेल, तर झाडे सुमारे १.५ ते १.७५ मीटर उंच असताना छाटणी सुरू करण्याचा सल्ला दिला जातो. यामुळे बाजूच्या वाढीस प्रोत्साहन मिळते आणि निरोगी विकासास चालना मिळते. हिरवा भाग देखील खाली दाबला जातो.पुढील छाटणीमध्ये, अंतिम पातळी गाठेपर्यंत कापण्याची पातळी हळूहळू वाढवली जाईल.
एक चांगले तत्त्व म्हणजे कुंपणाचा बुंधा वरच्या भागापेक्षा किंचित जास्त रुंद ठेवणे, जेणेकरून सर्व पानांना पुरेसा प्रकाश मिळेल. यामुळे आतील आणि खालचे भाग उघडे पडण्यास प्रतिबंध होतो. शिवाय, बहुतेक प्रजातींमध्ये, असे करणे उचित ठरते की... किमान दोन वार्षिक कपातएक मुख्य आणि एक समीक्षेचा.
शंकूच्या आकाराच्या वृक्षांच्या बाबतीत, छाटणीच्या हंगामाबाबत विशेष काळजी घ्यावी लागते. खूप दमट हवामानात किंवा पाऊस पडत असताना छाटणी केल्यास, ताज्या जखमांमध्ये बुरशी आणि रोग शिरण्यास वाव मिळतो. आदर्शपणे, आपण निवड करावी... कोरडे आणि सौम्य दिवस, तीव्र उष्णता किंवा थंडी टाळावी..
आरामात आणि सुरक्षितपणे काम करण्यासाठी, चांगली छाटणीची उपकरणे असणे आवश्यक आहे: पातळ फांद्यांसाठी धारदार कात्री, मोठ्या भागांसाठी हेज ट्रिमर (मॅन्युअल किंवा मोटरचलित), आणि उंच कुंपणांसाठी स्थिर शिड्या किंवा प्लॅटफॉर्म. संयम देखील महत्त्वाचा आहे: कुंपण खूप घाईने कापण्याचा प्रयत्न करण्यापेक्षा, हळूहळू पुढे जाणे आणि दिशा वारंवार तपासणे अधिक चांगले आहे. जास्त कापल्यामुळे टक्कल पडते, जे पुन्हा भरणे कठीण असते..
संरक्षक कुंपणे: मजबूत पाने, काटे आणि बोचरे
सीमा निश्चित करणे आणि गोपनीयता प्रदान करण्याव्यतिरिक्त, कुंपण संरक्षणात्मक कार्य देखील करू शकते, ज्यामुळे मालमत्तेमध्ये प्रत्यक्ष प्रवेशास अडथळा येतो. हे काटे, टोकदार भाग किंवा अडथळ्यांप्रमाणे काम करणारी अतिशय कडक पाने असलेल्या प्रजातींचा वापर करून साध्य केले जाते. घुसखोरांविरुद्धचा प्रतिबंधक अडथळा (आणि प्रकरणानुसार, मोठ्या प्राण्यांविरुद्धही).
सर्वात सामान्य पर्यायांमध्ये विविध बर्बेरिस प्रजातींचा समावेश होतो, विशेषतः बर्बेरिस जुलियाने, जिची पाने दाट आणि काटे सुस्पष्ट असतात; सामान्य हॉली (इलेक्स ॲक्विफोलियम), जिची पाने वैशिष्ट्यपूर्ण चामड्यासारखी असतात आणि कडांवर काटे असतात; आणि पायराकॅन्था (जसे की पी. अँगुस्टिफोलिया), जे त्यांच्यासाठी प्रसिद्ध आहेत. काट्यांनी युक्त फांद्या आणि भरपूर शोभिवंत फळे.
अनुकूल हवामानात, लांब काटेरी फांद्या असलेले जेरुसलेम थॉर्न (पार्किन्सोनिया ॲक्युलेटा) नावाचे झाड-झुडूप, किंवा अटलांटिक प्रदेशांमध्ये आढळणारे (कॅनरी बेटांसाठी योग्य नसलेले) आणि जवळजवळ कुंपणासारखे दिसणारे गॉर्स (यूलेक्स युरोपियस) नावाचे अत्यंत काटेरी झुडूप यांचाही वापर करता येतो. त्यांच्या दाट, काटेरी फांद्यांमुळे अभेद्य.
मात्र, या प्रकारच्या कुंपणाचा तोटा म्हणजे त्याची देखभाल: काटेरी फांद्यांमुळे छाटणी आणि साफसफाई करणे अवघड होते, त्यासाठी... चा वापर करावा लागतो. मजबूत हातमोजे, जाड कपडे आणि अत्यंत सावधगिरी.ज्या बागांमध्ये लहान मुले कडेला खेळत असतात, तिथे ते सर्वोत्तम पर्याय नाहीत, परंतु ग्रामीण भागातील मालमत्तांमध्ये किंवा ज्या ठिकाणी सुरक्षिततेला प्राधान्य दिले जाते, अशा परिसरांमध्ये ते उत्तम प्रकारे काम करतात.
पुढच्या भागात संरक्षक प्रजाती आणि तिच्यामागे अधिक शोभिवंत प्रजाती यांची सांगड घालून, अतिशय सुरक्षित आणि आकर्षक कुंपण तयार करता येते. यामुळे काटेरी कुंपणाचे आकर्षण न गमावता, त्याचा दृश्यात्मक प्रभाव कमी होतो. भौतिक अडथळा म्हणून त्याचे मूल्य.
अनौपचारिक आणि मिश्र कुंपणे: अधिक नैसर्गिक अनुभव
जर तुम्हाला अधिक मोकळ्या बागेची कल्पना आवडत असेल, तर अनौपचारिक किंवा मिश्र कुंपण हा एक उत्तम पर्याय आहे. या प्रकारच्या कुंपणामध्ये, लागवड सरळ रेषेत नसते आणि ती सहसा एकाआड एक पद्धतीने (दोन रांगांमध्ये एकाआड एक रोपे लावून) केली जाते, ज्याचा उद्देश... अधिक नैसर्गिक आणि प्रभावी दृश्य परिणाम.
तुम्ही पुरेसा आकर्षक, मुक्त-आकार असलेल्या केवळ एकाच प्रजातीचा वापर करून कुंपण तयार करू शकता, किंवा पानझडी आणि सदाहरित झाडे, फुलांची झुडपे आणि वैशिष्ट्यपूर्ण पाने असलेल्या इतर प्रजातींचे मिश्रण करू शकता. एक अत्यंत प्रभावी उपाय म्हणजे पानझडी आणि फुलांच्या प्रजातींना समोरच्या भागात लावणे, जेणेकरून त्यांना फुले आल्यावर त्यांची छाटणी करून त्यांना अधिक उठावदार दाखवता येईल. पार्श्वभूमीतील बारमाही वनस्पती दिसू शकतील इतकेच.
मोकळ्या कुंपणासाठी योग्य असलेल्या सदाहरित वनस्पतींमध्ये, व्हायबर्नम ओडोराटिसिमम 'ल्युसिडम', मॅस्टिक (पिस्टेशिया लेंटिस्कस), ओलिअँडर (नेरियम ओलिअँडर) आणि वर उल्लेख केलेले इलाग्नस (पंगेन्स, एक्स एबिंगेई, एक्स सबमॅक्रोफिला) हे 'लाइमलाइट' किंवा 'गिल्ट एज' सारख्या जातींसह उठून दिसतात. क्रीम आणि सोनेरी रंगांच्या छटा असलेली विविधरंगी पाने खूप लक्षवेधी.
पानगळीच्या वृक्षांमध्ये, लिलाक (Syringa vulgaris आणि 'Andenken an Ludwig Späth', 'Firmament', आणि 'Madame Lemoine' सारख्या अनेक संकरित जाती) सुगंध आणि नेत्रदीपक फुले देतात. Deutzia scabra 'Plena' आणि मॉक ऑरेंज (Philadelphus coronarius, त्याच्या 'Variegatus' प्रकारासह) हे दोन्ही वृक्ष देखील खूप चांगले दिसतात. भरपूर आणि अतिशय शोभिवंत पांढरी फुले.
या प्रकारच्या कुंपणासाठी इतर मनोरंजक प्रजाती म्हणजे फॉर्सिथिया x इंटरमीडिया 'लिनवुड व्हरायटी', जी हिवाळ्यात आणि वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला पिवळ्या फुलांनी बहरलेली असते, आणि फ्लॉवरिंग क्विन्स (चेनोमेलिस स्पेसिओसा), विशेषतः 'ॲपल ब्लॉसम' किंवा 'मोअरलूसी' सारख्या संकरित जाती, ज्या त्यांच्या... गुलाबी आणि लालसर रंगाची फुलेयापैकी अनेक प्रजाती एकत्र करून, तुम्ही असे कुंपण तयार करू शकता ज्याचे स्वरूप वर्षभर बदलत राहते.
कुंपण म्हणून वेली: कमी जागेत कमाल गोपनीयता
जेव्हा बागेची रुंदी मर्यादित असते, तेव्हा पारंपरिक कुंपणांना पर्याय म्हणून किंवा त्यांना पूरक म्हणून वेली हा एक उत्तम उपाय आहे. तथापि, त्यांना नेहमी आधाराची गरज असते: धातूचे कुंपण, मांडव, ताणलेल्या तारांच्या भिंती… एकदा का त्यांना चढायला काहीतरी मिळाले की, ते जमिनीवर खूप कमी जागा घेतात. आणि ते मोठ्या प्रमाणात उभी हिरवीगार जागा निर्माण करतात.
सावलीच्या जागांसाठी, आयव्ही (हेडेरा हेलिक्स आणि इतर जाती) हा एक उत्तम पारंपरिक पर्याय आहे: ही वनस्पती कणखर, चिवट आणि एकदा रुजल्यावर खूप कमी देखभालीची असते. सूर्यप्रकाश असलेल्या ठिकाणी, बेबीज ब्रेथ (ट्रॅकेलोस्पर्मम जॅस्मिनॉइड्स) एक असे संयोजन सादर करते ज्याची बरोबरी करणे कठीण आहे: सदाहरित पाने, सुगंधी फुले आणि चांगली आच्छादन मर्यादित जागेत.
जर तुम्ही सौम्य हवामान असलेल्या भागात राहत असाल, तर तुम्ही बोगनव्हिलिया (Bougainvillea sp.) सारख्या उष्णकटिबंधीय वेली लावण्याचा प्रयत्न करू शकता, ज्या कुंपणाला झाकण्याव्यतिरिक्त, तुम्हाला एक सुंदर देखावा देतील. फ्युशिया, लाल, पांढऱ्या किंवा नारंगी रंगांच्या छटांमधील नेत्रदीपक फुलेजातीवर अवलंबून असते. तथापि, त्याला भरपूर सूर्यप्रकाश लागतो आणि ते कडक दंव सहन करू शकत नाही.
वेलींच्या बाबतीत महत्त्वाचे म्हणजे, सुरुवातीच्या काही वर्षांत त्यांना योग्य मार्गदर्शन करणे आणि त्यांची वाढ रोखण्यासाठी नियमितपणे छाटणी करणे. शेजारच्या छतांवर, गटारांवर किंवा बागांमध्ये शिरकाव करणेहलकी पण नियमित छाटणी केल्याने, ते दाट, नीटनेटके राहतात आणि दृश्य पडद्याप्रमाणे अत्यंत प्रभावी ठरतात.
मूळ कुंपणांचे इतर कमी प्रचलित पर्याय
कुंपणासाठी वापरल्या जाणाऱ्या पारंपरिक प्रजातींव्यतिरिक्त, अशाही काही वनस्पती आहेत ज्या कदाचित लगेच मनात येणार नाहीत, पण त्या कल्पक कुंपणांमध्ये खूप चांगल्या प्रकारे वापरल्या जाऊ शकतात. याचे एक विलक्षण उदाहरण म्हणजे होस्टा, जी कडा आणि फुलवाफ्यांसाठी सावली देणारी वनस्पती म्हणून अधिक ओळखली जाते, पण तिला इतर ठिकाणीही समाविष्ट केले जाऊ शकते. कमी उंचीची कुंपणे आणि संक्रमण क्षेत्रे.
होस्टा (ज्यात “दुर्मिळ” म्हणून सूचीबद्ध केलेल्या जातींचाही समावेश आहे) घराच्या आत तेजस्वी प्रकाश असलेल्या ठिकाणी आणि घराबाहेरील अर्ध-छायादार जागेतही चांगल्या प्रकारे जुळवून घेतात, आणि ते त्यांच्या वैशिष्ट्यांसाठी ओळखले जातात. मोठी, मांसल आणि अतिशय शोभिवंत पाने ते हिरव्या, निळ्या आणि विविधरंगी रंगांच्या विस्तृत श्रेणीत येतात. मालमत्तेची सीमा निश्चित करण्यासाठी ते एक सामान्य कुंपण नसले तरी, नवीन सीमा तयार करण्यासाठी, कुंपणाला पूरक ठरण्यासाठी किंवा इतर झुडपांच्या बाजूने वनस्पतींचे समूह तयार करण्यासाठी ते एक उत्कृष्ट पर्याय आहेत.
त्यांचा मुख्य फायदा हा आहे की त्यांना जास्त देखभालीची गरज नसते: नियमित पाणी, ओलसर माती आणि तीव्र सूर्यप्रकाशापासून थोडे संरक्षण मिळाल्यास ते चांगले वाढतात. त्यांची लागवड करता येते. वर्षातील जवळजवळ कोणत्याही वेळी (थंडी किंवा तीव्र उष्णता टाळून) आणि बागकामाची सुरुवात करणाऱ्यांसाठी किंवा ज्यांच्याकडे जास्त वेळ नाही त्यांच्यासाठी हे खूप फायदेशीर ठरते.
अधिक पारंपरिक कुंपणांबद्दल बोलायचे झाल्यास, मोठ्या क्षेत्रांसाठी एक किफायतशीर पर्याय म्हणून प्रिव्हेटच्या बिया लक्षात ठेवण्यासारख्या आहेत. जलद आणि सुलभ लागवडीसाठी ओळखले जाणारे हे झुडूप, एखाद्या भूखंडाच्या परिघाभोवती, कुंपणाच्या बाजूला किंवा अगदी आवारातही, हलकी आणि प्रभावी कुंपणे तयार करण्यास मदत करते. जागा खूपच कमी असल्यास मोठ्या कुंड्यामुख्य गोष्ट म्हणजे, विशेषतः सुरुवातीला, माफक प्रमाणात पाणी देणे आणि एकदा वाढ सुरू झाल्यावर ती थोडी नियंत्रित करणे.
सरतेशेवटी, विविध साधनांचा एकत्रित वापर करण्यातच खरी गुरुकिल्ली असते: सुरुवातीला झुडपांचे कुंपण आणि हलकी जाळी, समोर होस्टा किंवा शोभिवंत वनस्पतींच्या कडा, अरुंद जागांमध्ये वेली... या सर्वांमुळे, नेहमी त्याच त्याच पद्धतींचा अवलंब न करता तुमची बाग अधिक वैयक्तिक आणि उपयुक्त जागा बनू शकते. अपारदर्शक, थंड कुंपणे जी परिसराच्या भूदृश्यात नीट मिसळून जात नाहीत.
मूलभूत काळजी आणि व्यावहारिक शिफारसी
कुंपण निरोगी आणि दाट दिसावे यासाठी, प्रजातींच्या चांगल्या निवडीव्यतिरिक्त, व्यवस्थापनाच्या काही तपशिलांमध्येही सुधारणा करणे उचित ठरते. यातील सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे सिंचन. लागवडीच्या ओळी खूप दाट असल्यामुळे पाण्यासाठी तीव्र स्पर्धा असते, म्हणून... ठिबक सिंचन पद्धत हा सहसा सर्वोत्तम पर्याय असतो.यामुळे पाने जास्त ओली न होता पाणी थेट मुळापर्यंत पोहोचते, ज्यामुळे बुरशीजन्य समस्या कमी होतात.
जोपर्यंत कुंपण पूर्णपणे झाकले जात नाही आणि गोपनीयता पूर्ण होत नाही, तोपर्यंत कुंपणाला अधिक मजबुती देण्यासाठी हलक्या वजनाच्या गोपनीयता पडद्यांचा वापर केला जाऊ शकतो. भरपूर प्रकाश आणि हवा आत येऊ देणाऱ्या साहित्याचा (जसे की विशिष्ट प्रकारचे शेड नेटिंग) वापर करणे श्रेयस्कर आहे, कारण दाट हेदरसारखे अत्यंत अपारदर्शक घटक अडथळा निर्माण करू शकतात. वनस्पतींच्या योग्य वाढीस अडथळा आणणे जर प्रकाश किंवा हवेचा संचार जवळजवळ नसेल.
आणखी एक उपयुक्त सल्ला म्हणजे, तुमच्या विशिष्ट भागात कोणत्या प्रजाती चांगल्या प्रकारे वाढतील हे पाहण्यासाठी नेहमी तुमच्या स्थानिक गार्डन सेंटरशी संपर्क साधा. जरी तुम्हाला दुसऱ्या शहरात किंवा प्रदेशात एखादे सुंदर कुंपण दिसले, तरी हवामान, माती किंवा सामान्य कीटकांच्या फरकामुळे ते नेहमी तंतोतंत सारखेच असेल असे नाही. तज्ञ तुम्हाला अशा जाती निवडायला मार्गदर्शन करू शकतात ज्या... स्थानिक पातळीवर प्रदर्शित केलेले चांगले वर्तन.
जोडघरांच्या बागांमध्ये आणि अरुंद भूखंडांवर, कमी उंचीच्या किंवा सरळ वाढणाऱ्या प्रजाती निवडणे महत्त्वाचे आहे आणि जास्त पसरणाऱ्या प्रजाती टाळाव्यात. तसेच खालील बाबींचा विचार करणे उचित आहे: मालमत्तेच्या सीमेपासूनचे अंतर आणि पदपथ, जलतरण तलाव किंवा सज्जा यांसारखे घटकजेणेकरून काही वर्षांनी ते येण्या-जाण्याच्या मार्गात शिरल्यामुळे कुंपण तोडण्याची वेळ येणार नाही.
शेवटी, जरी कुंपण लावणे हा एक दीर्घकालीन प्रकल्प वाटत असला तरी, सुरुवातीपासूनच अपेक्षित अंतिम उंची, तुम्ही किती देखभाल करण्यास तयार आहात आणि बागेच्या एकूण रचनेत कुंपणाची भूमिका काय असेल, याबद्दल स्पष्टता असणे नेहमीच चांगले असते. या कल्पना लक्षात ठेवल्यास, योग्य प्रजाती निवडणे आणि त्यांची आराखड्यात मांडणी करणे खूप सोपे होते. अधिक सोपे आणि अधिक प्रभावी.
पारंपरिक कुंपणाऐवजी नैसर्गिक कुंपणाची निवड करणे म्हणजे अधिक चैतन्यमय, आकर्षक आणि आमंत्रित करणाऱ्या बागेची निवड करणे होय. सदाहरित आणि पानझडी प्रजातींचे मिश्रण करून, हवामान व उपलब्ध जागेनुसार निवड जुळवून, तसेच मातीची काळजीपूर्वक तयारी, लागवडीतील अंतर आणि छाटणी करून, असे हिरवे पडदे तयार करणे शक्य आहे जे... ते गोपनीयतेचे रक्षण करतात, आवाज कमी करतात, पर्यावरणीय मूल्य वाढवतात आणि मालमत्तेचे सौंदर्य वाढवतात. वर्षभर, वाजवी देखभाल किंवा तुमच्या बागेचा आनंद घेण्याच्या पद्धतीला अनुकूल अशा रचनेशी तडजोड न करता.