लिथॉप्स किंवा जिवंत दगड म्हणजे काय?
लिथॉप्स"जिवंत दगड" म्हणून ओळखले जाणारे, हे आफ्रिकेतील शुष्क प्रदेशात, प्रामुख्याने दक्षिण आफ्रिका आणि नामिबियामध्ये राहणारे रसाळ प्राणी आहेत. ते त्यांच्या छद्मवेश स्वरूपामुळे ओळखले जातात, ज्यामुळे ते प्राण्यांकडून खाल्ल्या जाण्यापासून वाचण्यासाठी त्यांच्या सभोवतालच्या दगडांमध्ये मिसळतात. या वनस्पतींमध्ये एक किंवा अनेक डोके असतात, जे दोन एकत्रित मांसल पानांनी बनलेले असतात, ज्यामध्ये फूल दिसते त्या ठिकाणी मध्यवर्ती भेग असते. त्यांचे जीवनचक्र आणि स्वरूप अत्यंत परिस्थितीत टिकून राहण्यासाठी विकसित झाले आहे. दीर्घकाळाच्या दुष्काळाचा प्रतिकार करणे आणि परिवर्तनशील तापमान.
नाव लिथॉप्स ग्रीक भाषेतून आले आहे लिथोस (दगड) आणि ऑप्सिस (देखावा), त्यांच्या नक्कल वैशिष्ट्यांचा संदर्भ देत. ते लहान, दीर्घायुषी आणि त्यांच्या विस्तृत नमुन्यांमुळे, आकार आणि रंगांमुळे रसाळ संग्रहासाठी परिपूर्ण आहेत.

इतिहास, मूळ आणि वर्गीकरण
लिथॉप्सचा वनस्पति शोध याचे श्रेय विल्यम जॉन बर्चेल यांना जाते, ज्यांनी दक्षिण आफ्रिकेत या वनस्पतींचे प्रथम वर्णन केले होते. तेव्हापासून, नामिबिया, बोत्सवाना, अंगोला, मोझांबिक आणि झिम्बाब्वेमधील शोधांमुळे विविध मोहिमांनी त्यांच्या वितरणाचे ज्ञान वाढवले आहे.
वनस्पतिशास्त्रानुसार, लिथॉप्स कुटुंबातील आहे आयझोआसी, ज्यामध्ये शुष्क जमिनीत जुळवून घेतलेल्या इतर रसाळ वनस्पतींचा समावेश आहे. जरी अशाच प्रकारच्या प्रजाती आहेत जसे की कोनोफायटम, प्लेयोस्पिलोस o फेनेस्ट्रेरिया, फक्त लिथॉप्समध्येच मिमिक्री आणि जीवनचक्र यांचे हे अनोखे संयोजन प्रदर्शित केले जाते.
३५ पेक्षा जास्त मान्यताप्राप्त प्रजाती आणि अनेक जाती आहेत., प्रत्येक प्रजातीच्या निवासस्थानानुसार विकसित झालेल्या नमुन्यांद्वारे, खुणा आणि रंगांद्वारे वेगळे केलेले, जेणेकरून त्यांचे छद्मवेश सुनिश्चित होईल.

आकारिकीय वैशिष्ट्ये आणि जीवनचक्र
एक सामान्य लिथॉप्स सादर करते दोन पाने एकत्र येऊन एक सपाट, अंडाकृती रचना तयार होते., राखाडी, तपकिरी आणि हिरव्या ते गुलाबी रंगाच्या छटांमध्ये, बहुतेकदा रेषा, ठिपके किंवा अर्धपारदर्शक खिडक्यांच्या नमुन्यांसह सजवलेले. या खिडक्या प्रकाश पृष्ठभागाखालील प्रकाशसंश्लेषण ऊतींमध्ये जाऊ देतात, ज्या भागात सूर्यप्रकाश तीव्र असतो परंतु वर्षाच्या काही भागासाठी दुर्मिळ असतो अशा ठिकाणी जगण्यासाठी एक प्रमुख अनुकूलन.
त्याचे वार्षिक चक्र ते चार टप्प्यात विभागले गेले आहे:
- हिवाळी सुट्टी: झाडाची दृश्यमान वाढ थांबते आणि जुनी पाने मुळापासून कोमेजून जाऊ लागतात.
- मोल्ट (वसंत ऋतू): डोक्याच्या आत नवीन पाने येतात, जुन्या पानांमधील पोषक तत्वे आणि पाणी शोषून घेतात.
- उन्हाळी सुट्टी: उन्हाळ्याच्या मध्यभागी, उच्च तापमानाचा सामना करण्यासाठी वाढ आणि शारीरिक क्रियाकलाप थांबतात.
- फुलणे (शरद ऋतू): मध्यभागी एक फूल येते, सामान्यतः पिवळे किंवा पांढरे, जे अनेक दिवस टिकू शकते.
घरगुती लागवडीत यशस्वी होण्यासाठी हे बंद आणि पुनरावृत्ती होणारे चक्र आवश्यक आहे.

लिथॉप्ससाठी आदर्श सब्सट्रेट: रचना आणि तयारी
लिथॉप्स वाढवण्याची गुरुकिल्ली सब्सट्रेटमध्ये आहेहे उच्च खनिजयुक्त असावे, उत्कृष्ट निचरा आणि कमी सेंद्रिय पदार्थांसह. सेंद्रिय थर जास्त ओलावा टिकवून ठेवतो आणि बुरशी किंवा कुजण्यास प्रोत्साहन देऊ शकतो. म्हणून, अशा मिश्रणांचा वापर करणे आदर्श आहे ज्यामध्ये समाविष्ट आहे खडे, ग्रॅनाइट रेती १ ते ४ मिमी, नदीची खडबडीत वाळू y पुमिस दगड, चुनखडीयुक्त पदार्थ आणि कॅक्टिसाठी व्यावसायिक सब्सट्रेट्स टाळणे ज्यामध्ये सामान्यतः सेंद्रिय पदार्थांचे प्रमाण जास्त असते.
शिफारस केलेली मिश्रण पद्धत:
- ४ भाग मत्स्यालय वाळू (अर्धी बारीक, अर्धी मध्यम)
- ३ भाग कुस्करलेला प्युमिस दगड
- १ भाग सार्वत्रिक काळी माती (पर्यायी, जर ती चांगल्या दर्जाची आणि पोषक तत्वांमध्ये कमी असेल तरच)
जास्तीत जास्त कण आकार ३ मिमी असावा आणि शक्य असल्यास, मिश्रण चाळून घ्या मोठे कण वेगळे करण्यासाठी. वापरण्यापूर्वी, सब्सट्रेट असणे आवश्यक आहे निर्जंतुकीकरण बुरशीजन्य बीजाणू नष्ट करण्यासाठी ओव्हन किंवा मायक्रोवेव्हमध्ये. भांड्याच्या तळाशी सुमारे १२ मिमी जाडीचा रेव किंवा खड्यांचा आधार ठेवल्याने पाण्याचा निचरा होण्यास मदत होते.
बुरशी किंवा कीटकांच्या विकासास प्रोत्साहन देणारे पीट किंवा समृद्ध सब्सट्रेट्स वापरणे योग्य नाही.

भांडे निवडणे: परिमाण, साहित्य आणि ड्रेनेज
मुळांच्या विकासासाठी कुंड्याची निवड अत्यंत आवश्यक आहे. लिथॉप्स. जरी ते लहान वनस्पती असले तरी त्यांची मुळे लांब आणि खोलवर विकसित होतात. वापरण्याची शिफारस केली जाते ७ ते १० सेमी खोल भांडी कमीत कमी, हे साहित्य चिकणमाती (जलद बाष्पीभवन आणि वायुवीजनासाठी शिफारस केलेले) किंवा अपारदर्शक प्लास्टिक (शैवाल रोखण्यासाठी कधीही पारदर्शक नाही), नेहमी ड्रेनेज होल असलेले असू शकते. मोठ्या कुंड्यांमध्ये, गारगोटीने झाकलेले 3 किंवा 4 होल पुरेसे असतात.
चौकोनी कुंड्या संग्रहासाठी जागा अनुकूल करतात आणि तुम्हाला जाती किंवा प्रजातींमध्ये फरक करण्यास अनुमती देतात. जर तुम्ही एकाच कुंडात अनेक झाडे लावली तर, किमान दोन सेंटीमीटर अंतर ठेवा. नमुन्यांमध्ये.
प्रौढ लिथॉप्ससाठी मूलभूत काळजी
प्रकाश आणि स्थान
योग्य वाढ आणि फुलांसाठी प्रकाश आवश्यक आहे.सकाळी किमान ४ ते ५ तास थेट सूर्यप्रकाश आणि दुपारी आंशिक सावली असलेल्या ठिकाणी लिथॉप्स ठेवण्याची शिफारस केली जाते. जर घरामध्ये वाढवले तर ते ठिकाण पूर्वेकडे किंवा दक्षिणेकडे तोंड असलेल्या खिडकीसारखे असावे. जास्त सूर्यप्रकाशामुळे सनबर्न होऊ शकतो, तर कमी प्रकाशामुळे वाढ मंदावते (मंद, खुंटलेली).
वायुवीजन
कुजण्याचा धोका कमी करण्यासाठी हवेशीर वातावरण आवश्यक आहे. लिथॉप्स हे फक्त घरातील रोपे नाहीत, कारण त्यांना त्यांच्या निवासस्थानाचे अनुकरण करण्यासाठी सतत वायुवीजन आणि कमी रात्रीचे तापमान आवश्यक असते. कृत्रिम उष्णता स्रोतांपासून दूर रहा जसे की रेडिएटर्स किंवा हीटर.
Temperatura
दिवस आणि रात्रीच्या तापमानातील फरक ते वाढ आणि फुलांना चालना देते. लिथॉप्स कमी तापमान सहन करतात, अगदी कमी काळासाठी शून्याच्या जवळ देखील, परंतु ते दीर्घकाळापर्यंत दंव सहन करू शकत नाहीत. शिफारस केलेले किमान तापमान सुमारे १०°C आहे. तीव्र किरणोत्सर्गापासून संरक्षण करण्यासाठी उन्हाळ्यामध्ये सावलीचे कापड उपयुक्त ठरू शकते.
पाणी देणे: कसे, केव्हा आणि किती वेळा
El लिथॉप्समधील सर्वात मोठे आव्हान आणि मृत्यूचे कारण हे जास्त सिंचन आहे. ते दीर्घकाळ दुष्काळासह एक नैसर्गिक चक्र पाळतात:
- विश्रांतीच्या काळात (हिवाळा) पाणी देऊ नका. झाडाला जुन्या पानांमधून पाणी शोषू द्या.
- गळती पूर्ण झाल्यावर आणि नवीन पाने दिसू लागल्यावर पाणी देणे पुन्हा सुरू करा, मध्यम पाण्याचा वापर करा आणि जेव्हा झाडाला गरज असेल तेव्हाच (जर ते जास्त सुरकुत्या पडले असेल तर).
- वनस्पतिवत् होण्याच्या काळात, दर ३ ते ४ आठवड्यांनी पाणी द्या. किंवा त्यापेक्षा कमी, नेहमी पाणी देण्याच्या दरम्यान सब्सट्रेट पूर्णपणे कोरडे होण्याची वाट पाहत राहणे.
- दमट ठिकाणी, ते पाणी न देता ६ महिने जगू शकतात.
पावसाचे पाणी वापरणे आदर्श आहे, कारण कठीण किंवा चुनखडीयुक्त पाणी वनस्पतीच्या आरोग्यावर नकारात्मक परिणाम करू शकते. पातळ मानेचा वॉटरिंग कॅन किंवा स्प्रेअर वापरा. वनस्पतीच्या मध्यवर्ती भेगात पाणी साचू नये म्हणून.
खत आणि खत
लिथॉप्सना खताची आवश्यकता फारशी नसते.त्यांचे नैसर्गिक अधिवास पोषक तत्वांनी युक्त नसल्यामुळे नियमित खतांची आवश्यकता नसते. एकाच थरात लागवड केल्यानंतर दोन किंवा तीन वर्षांनी कमी नायट्रोजन आणि जास्त पोटॅशियम असलेले कॅक्टस खत शिफारस केलेल्या डोसच्या अर्ध्या प्रमाणात पातळ करून आणि फक्त सक्रिय वाढीच्या टप्प्यात (वसंत ऋतू/शरद ऋतू) घालता येते.
प्रत्यारोपण: ते कधी आणि कसे करावे
जेव्हा वनस्पती सुप्तावस्थेत असते किंवा नुकतीच गळती संपलेली असते तेव्हा लिथॉप्सची पुनर्रोपण करणे चांगले असते, नेहमी सब्सट्रेट कोरडे असताना. दर दोन वर्षांनी किंवा रोपाला गरज असेल तरच पुनर्रोपण करण्याची शिफारस केली जाते. पुनर्रोपण केल्यानंतर, कमीत कमी ५ दिवस पाणी न देता सोडा. जेणेकरून मुळे बरी होतील आणि त्यांना थेट सूर्यप्रकाशात येण्यापूर्वी हळूहळू अर्ध-सावलीत ठेवा.
लिथॉप्स पुनरुत्पादन: बियाणे आणि प्रगत पद्धती
बियाण्यांपासून पुनरुत्पादन ही सर्वात प्रभावी आणि फायदेशीर पद्धत आहे. नवीन लिथॉप्स मिळविण्यासाठी, विविध प्रकारच्या संग्रहांना विस्तृत करण्याची आणि वेगवेगळ्या नमुन्यांसह आणि रंगांसह प्रयोग करण्याची परवानगी देते. बियाण्याची व्यवहार्यता जास्त असते आणि कोरड्या, गडद ठिकाणी साठवल्यास अनेक प्रजाती त्यांची उगवण क्षमता दशकाहून अधिक काळ टिकवून ठेवतात.
बियाणे तयार करणे आणि पेरणी करणे
- हिवाळ्यापर्यंत रोपे पुरेशा आकारात पोहोचू शकतील म्हणून समशीतोष्ण प्रदेशात पेरणी करण्याचा सर्वोत्तम काळ वसंत ऋतूच्या शेवटी किंवा उन्हाळ्याच्या सुरुवातीला असतो.
- खोल, चौकोनी भांडी (७-१० सेमी) वापरा, जी निर्जंतुकीकरण केलेल्या खनिज थराने भरलेली असतील (सब्सट्रेट विभाग पहा).
- पृष्ठभागावर, सुमारे ३ मिमी बारीक वाळूचा थर ठेवा आणि बियाणे गाडल्याशिवाय पसरवा. कमीत कमी एक वर्ष वयाचे बियाणे वापरा., कारण ते अधिक नियमितपणे अंकुरतात.
- पृष्ठभागावर पावसाचे पाणी फवारणी करा आणि भांडे छिद्रित पारदर्शक प्लास्टिकने झाकून ठेवा. आर्द्रता राखण्यासाठी, हवेचे अभिसरण होऊ देण्यासाठी.
- बियाणे पेरणी उज्ज्वल ठिकाणी ठेवा परंतु थेट सूर्यप्रकाशात नाही. आदर्श उगवण तापमान २०°C ते २८°C दरम्यान आहे.
- पाणी बुडवून, भांडे अर्धवट पाण्यात बुडवून (सुरुवातीला बुडबुडीनाशक वापरून), पाणी साचू नये.
रोपांची काळजी
पेरणीनंतर साधारणपणे ४ ते ८ दिवसांच्या दरम्यान उगवण होते. बहुतेक बियांना अंकुर फुटल्यानंतर, फक्त फवारणी करून प्लास्टिक आणि पाणी काढा., पाण्याच्या दरम्यान सब्सट्रेटच्या पृष्ठभागावरील थर सुकू द्या परंतु सुमारे 6 मिमी खोलीवर थोडासा ओलावा ठेवा. रोपांना प्रौढ वनस्पतींपेक्षा जास्त पाणी लागते, म्हणून त्यांना दर तीन किंवा चार आठवड्यांनी पाणी द्यावे जोपर्यंत ते सुमारे 18 महिने वयाचे होत नाहीत. हे खूप महत्वाचे आहे. प्रकाश किंवा आर्द्रतेच्या परिस्थितीत आमूलाग्र बदल करू नका., थेट सूर्यप्रकाश आणि वातावरणातील अचानक बदल टाळणे.
बियाण्यांपासून लागवडीचे फायदे आणि विचार
- लैंगिक पुनरुत्पादन आपल्याला प्राप्त करण्यास अनुमती देते उत्तम अनुवांशिक विविधतेच्या वनस्पती.
- उगवण दर जास्त असतो, परंतु काही बियाण्यांना अंकुर वाढण्यास महिने किंवा वर्षे लागतात हे सामान्य आहे.
- रोपे खोलवर मुळे वाढवतात आणि लावणीपूर्वी १८ महिने किंवा त्याहून अधिक काळ एकाच कुंडीत राहू शकतात.
- नवशिक्यांसाठी सर्वात सोपी प्रजाती आहेत: Lithops aucampiae, bromfieldii, hallii, hookeri, karasmontana, lesliei, olivacea, pseudotruncatella, salicola y श्वांतेसी.
लिथॉप्स लागवडीतील सामान्य समस्या आणि चुका
सामान्य चुका टाळण्यातच दीर्घकालीन यश आहे.:
- जास्त पाणी देणे: सूज, भेगा, कुजणे आणि मृत्यू कारणीभूत ठरते.
- प्रकाशाचा अभाव: लिथॉप्स ताणले जातात (नाश पावतात), रंग फिकट होतात आणि फुलल्याशिवाय मरतात.
- चुकीचे प्रत्यारोपण: चुकीच्या वेळी किंवा ओल्या मुळांसह प्रत्यारोपण केल्याने कुजणे होऊ शकते.
- कीटक: मिलीबग हे सर्वात सामान्य कीटक आहेत, त्यानंतर रूटवर्म्स येतात. मुळांची तपासणी करणे आणि आवश्यकतेनुसार पद्धतशीर कीटकनाशके वापरणे महत्वाचे आहे.
- बुरशी आणि शैवाल: सतत आर्द्रतेचे परिणाम; सब्सट्रेट निर्जंतुक करून आणि वायुवीजन नियंत्रित करून प्रतिबंध करा.
योग्य काळजी, वनस्पती निरीक्षण लिथॉप्सचा अकाली मृत्यू टाळण्यासाठी, जे दशके जगू शकतात, संयम आणि संयम आवश्यक आहेत.
शिफारस केलेल्या जाती आणि प्रजाती
आहेत ३५ पेक्षा जास्त प्रजाती आणि १४० पेक्षा जास्त जातीते रंग, खुणा, आकार आणि आकारांमध्ये भिन्न असतात, ज्यामुळे ते अत्यंत संग्रहणीय नमुने बनतात. काही सर्वात लोकप्रिय:
- Lithops aucampiae
- लिथॉप्स ब्रोमफिल्डी
- लिथॉप्स करसमॉन्टाना
- लिथॉप्स लेस्लीइ
- लिथॉप्स ऑप्टिक
- लिथॉप्स स्यूडोट्रंक्टेला
- लिथॉप्स सॅलीकोला
- लिथॉप्स श्वांटेसी
- लिथोप्स हुकेरी
- लिथॉप्स डोरोथिया
- लिथॉप्स व्हेरुक्रुलोसा
- लिथॉप फुलविसेप्स
- Lithops ruschiorum
- लिथॉप्स लोकॅलिस
फुलांचा नमुना ते वेगवेगळ्या प्रजातींमध्ये बदलते, परंतु बहुतेक फुले आयुष्याच्या तिसऱ्या वर्षापासून येतात, जर त्यांना पुरेसा प्रकाश मिळाला असेल आणि त्यांची योग्य काळजी घेतली गेली असेल तर.
लिथॉप्स चांगल्या स्थितीत ठेवण्यासाठी टिप्स
- मातीची भांडी ड्रेनेजसह ते वायुवीजन आणि जास्त ओलावा काढून टाकण्यास प्रोत्साहन देतात.
- दिवसाच्या मध्यवर्ती वेळेत थेट सूर्यप्रकाश नसलेले उज्ज्वल स्थान.
- जुनी पाने पूर्णपणे सुकल्यावर आणि नवीन पाने फुटल्यावरच पाणी द्या.
- शिफारस केलेल्या वाढीच्या टप्प्यांव्यतिरिक्त जास्त खत देऊ नका किंवा पुनर्लावणी करू नका.
- वातावरण, तापमान किंवा प्रकाशात अचानक होणारे बदल टाळा.
लिथॉप्स किंवा जिवंत दगडांबद्दल वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
- लिथॉप्स किती काळ जगतात? योग्य कुंड्यांमध्ये आणि चांगल्या काळजीने ते ४०-५० वर्षांपेक्षा जास्त जगू शकतात.
- माझे लिथॉप्स का फुटत आहेत किंवा सूजत आहेत? साधारणपणे, हे जास्त पाणी पिण्यामुळे किंवा कोरड्या कालावधीच्या अभावामुळे होते. पाण्याची वारंवारता आणि प्रमाण समायोजित करणे आवश्यक आहे.
- माझ्या लिथॉप्सना इटिओलेटिंग होण्यापासून मी कसे रोखू? सतत थेट सूर्यप्रकाशाशिवाय शक्य तितका प्रकाश द्या; प्रकाशाचा अभाव हे इटिओलेशनचे मुख्य कारण आहे.
- लिथॉप्सचे प्रत्यारोपण कधी करावे? वाढीच्या सुरुवातीस, कोरड्या सब्सट्रेटसह आणि पुनर्लागवड केल्यानंतर रोपाला विश्रांती द्या.
- ते घरात वाढू शकतात का? हो, जोपर्यंत त्यांना किमान सकाळी थेट सूर्यप्रकाश मिळतो आणि चांगले वायुवीजन मिळते.
वाढायला शिका लिथोप्स किंवा जिवंत दगड त्यांच्या नैसर्गिक वातावरणाच्या परिस्थितीची प्रतिकृती बनवण्यासाठी संयम आणि बारकाव्यांकडे लक्ष देणे आवश्यक आहे. योग्य खनिज सब्सट्रेट, खोल, चांगला निचरा होणारे भांडे, कडक पाणी नियंत्रण आणि सूर्यप्रकाशाच्या उच्च वेळेत तेजस्वी परंतु थेट संपर्क नसलेले, हे छोटे वाळवंटातील खजिना दशकांपर्यंत वाढू शकतात, त्यांच्या अतुलनीय स्वरूपाने आणि फुलांनी कोणत्याही रसाळ संग्रहाला उजळवू शकतात.
