
La सांगाड्याचे फूल, डिफिलिया ग्रेरीही त्या वनस्पतींपैकी एक आहे जी थेट परीकथेतून आल्यासारखी वाटते. पहिल्यांदा पाहिल्यावर, तिची फुले पांढरी आणि नाजूक दिसतात, पण पावसाने किंवा पाणी घातल्याने ती ओली झाली की, तिच्या पाकळ्या जवळजवळ अदृश्य होतात आणि त्यातून शिरांचे जाळे दिसू लागते, जे एखाद्या लहान वनस्पतीच्या सांगाड्यासारखे दिसते. या विलक्षण प्रभावामुळे ही वनस्पती वनस्पतीशास्त्रज्ञ आणि जिज्ञासू माळी यांच्यासाठी एक अनमोल रत्न ठरली आहे.
त्याच्या जवळजवळ जादुई दिसण्यापलीकडे, स्केलेटन फ्लॉवर हे एक सावलीत वाढणारी आणि ओलावा पसंत करणारी बहुवार्षिक वनस्पतीजर आपण त्याची चांगली काळजी घेतली आणि त्याला त्याच्या नैसर्गिक अधिवासासारखी परिस्थिती दिली, तर ते अनेक दशके जगू शकते.
जर तुम्हाला तुमच्या स्वतःच्या बागेत या लहानशा दृश्याचा आनंद घ्यायचा असेल (किंवा किमान तसा प्रयत्न करायचा असेल), तर येथे एक अतिशय परिपूर्ण मार्गदर्शक आहे ज्यात तुम्हाला आवश्यक असलेली सर्व माहिती आहे: त्याचा उगम, वैशिष्ट्ये, ते पारदर्शक का होते आणि ते नष्ट न करता त्याची लागवड कशी करावी.
स्केलेटन फुलाचा उगम आणि नैसर्गिक अधिवास
डिफिलेया ग्रेई आहे डोंगराळ आणि वनप्रदेशातील मूळ रहिवासी पूर्व आशियातून, विशेषतः जपान, कोरिया आणि चीनच्या काही प्रदेशांतून. अमेरिकेच्या पूर्वेकडील ॲपालाचियन पर्वतरांगांच्या थंड, दमट प्रदेशातही याची वस्ती आहे, जिथे त्याला अगदी समान परिस्थिती आढळते: सेंद्रिय पदार्थांनी समृद्ध माती, सावली आणि सतत ओलावा.
त्याच्या नैसर्गिक वातावरणात, ते वाढते दमट जंगले, छायादार उतारा आणि निवाऱ्याच्या मोकळ्या जागाते सामान्यतः पानगळीच्या झाडांच्या छायेखाली राहते. तिथे त्याला समशीतोष्ण हवामान मिळते, ज्यात उन्हाळा सौम्य असतो आणि वारंवार पाऊस पडतो, तर कडाक्याच्या थंडीत ते पानांच्या आणि पालापाचोळ्याच्या थराखाली सुप्तावस्थेत जाते.
असे दिसून आले आहे की ते प्रतिकार करू शकते बऱ्यापैकी विस्तृत तापमान श्रेणीजर सभोवतालची आणि जमिनीतील आर्द्रता तुलनेने जास्त राहिली, तर हिवाळ्यात तापमान शून्यापेक्षा काही अंश खाली असते, तर उन्हाळ्यात ते जवळपास ३०°C पर्यंत पोहोचते. त्यामुळे, सर्वात महत्त्वाची गोष्ट थंडी किंवा उष्णता नसून, त्या थंड, दमट वन वातावरणाची प्रतिकृती तयार करणे ही आहे.
त्याच्या वितरण क्षेत्रातील काही भागांमध्ये या प्रजातीला मानले जाते निवासस्थान नष्ट झाल्यामुळे असुरक्षित जंगलतोड आणि शहरी विस्तारामुळे. हे लक्षात ठेवणे महत्त्वाचे आहे आणि याकडे केवळ एक शोभेची वस्तू म्हणून न पाहता, आदरास पात्र असलेली एक वनस्पती म्हणून पाहिले पाहिजे आणि, जर तिची लागवड करायची असेल, तर ती जबाबदारीने केली पाहिजे.
डिफिलेया ग्रेईची वनस्पतीशास्त्रीय वैशिष्ट्ये आणि स्वरूप
स्केलेटन फ्लॉवर हे एक राईझोमॅटस बारमाही वनस्पती एकदा व्यवस्थित रुजल्यावर, ते दरवर्षी आपल्या जमिनीखालील अवयवांमधून पुन्हा उगवते. त्याचे जमिनीवरील भाग विशेषतः त्यांच्या मोठ्या पानांसाठी आणि नाजूक पांढऱ्या फुलांसाठी ओळखले जातात.
पाने सहसा असतात रुंद, पापुद्रे असलेले आणि छत्रीच्या आकाराचेएक प्रकारचे हिरवे छत तयार होते, ज्याखाली फुलांचे घोस दिसतात. डिफिलेया (Diphylleia) हे शास्त्रीय नाव ग्रीक भाषेतील ‘डाय’ (di - दोन) आणि ‘फिलॉन’ (phyllon - पान) या शब्दांवरून आले आहे, जे या वनस्पतीच्या पानांच्या वैशिष्ट्यपूर्ण जोडी रचनेचा संदर्भ देते.
आकाराच्या बाबतीत, प्रत्येक प्रौढ नमुना या दरम्यान पोहोचू शकतो ३० आणि ६० सेमी उंचपाने ६० ते ९० सेमी पर्यंत आडवी पसरतात. या भूमिगत कंदांमुळे, वनस्पती हळूहळू विस्तारते आणि सावलीच्या बागांमध्ये तिचा अनेकदा उपयोग केला जातो. हळू वाढणारे जमिनीवरील आच्छादन.
वसंत ऋतूच्या अखेरीपासून उन्हाळ्याच्या सुरुवातीपर्यंत फुलांचा बहर येतो. फुले... लहान, पांढरे आणि साधेती लहान कमळ किंवा ॲनिमोनसारखी दिसतात आणि पानांच्या वर फुलांच्या घोसामध्ये वाढतात. फुलोरा आल्यानंतर, उन्हाळ्याच्या अखेरीस, त्यांना आकर्षक फळे येतात: गडद निळ्या रंगाच्या बेरी पानांच्या हिरव्या रंगाशी विरोधाभास साधणारे.
आणखी एक मनोरंजक मुद्दा म्हणजे त्याचे दीर्घायुष्य: हळू वाढणारी वनस्पती असल्याने, डिफिलेया ग्रेई (Diphylleia grayi) चांगली परिस्थिती मिळाल्यास ते अनेक दशके जगू शकते.मात्र, सातत्याने फुलण्यासाठी पुरेशी परिपक्वता येण्यासही वेळ लागतो, त्यामुळे माळ्याला थोडा संयम ठेवावा लागतो.
त्याच्या पारदर्शक पाकळ्यांचे रहस्य: एक वैज्ञानिक स्पष्टीकरण
स्केलेटन फ्लॉवरला खऱ्या अर्थाने प्रसिद्ध करणारी गोष्ट म्हणजे त्याची ओले झाल्यावर पारदर्शक होण्याची क्षमताकोरड्या असताना, त्याच्या पाकळ्या पांढऱ्या आणि अपारदर्शक असतात. पण पाऊस पडल्यास, भरपूर पाणी दिल्यास किंवा त्यावर पाणी शिंपडल्यास, त्या जवळजवळ स्फटिकासारख्या पातळ थरांमध्ये बदलतात, ज्यात फक्त आतील शिरांचे जाळे दिसते, जणू काही वनस्पतीचा एखादा छोटा सांगाडाच.
ही घटना याच्याशी संबंधित आहे पाकळ्यांची स्पंजी पेशीय रचनात्यांना बनवणाऱ्या पेशींची रचना अशा प्रकारे केलेली असते की त्या मोठ्या प्रमाणात पाणी साठवून ठेवू शकतात. त्यांचे मुख्य कार्य नेमके हेच आहे: ओलावा जमा करणे आणि अशा वातावरणात त्याचा पुरेपूर उपयोग करणे, जिथे पाणी मुबलक असले तरी ते नेहमीच स्थिर नसते.
जेव्हा फूल कोरडे असते किंवा "सामान्य" आर्द्रतेच्या पातळीवर असते, तेव्हा पेशींमध्ये पाणी असते, परंतु तरीही त्यांच्यामधील हवेच्या पोकळ्यात्या अवस्थेत, पाकळीच्या पृष्ठभागावर पडणारा प्रकाश पाणी, पेशीभित्ती आणि हवा यांच्या घनतेतील फरकामुळे विखुरला जातो, परिणामी आपल्याला उघड्या डोळ्यांनी दिसणारा तो पांढरा आणि अपारदर्शक देखावा तयार होतो.
याउलट, जेव्हा पाऊस पडतो किंवा भरपूर पाणी दिले जाते, तेव्हा पाकळीच्या पेशी पाण्याने जवळजवळ संतृप्त होईपर्यंत भरतात. स्पंजसारखी रचना पूर्णपणे भिजते आणि हवेचे कप्पे नाहीसे होतात, त्यामुळे ऊती जवळजवळ एका एकसंध जलीय माध्यमप्रकाश पाकळीतून जवळजवळ विखुरल्याशिवाय जातो, म्हणूनच ती आपल्याला पारदर्शक दिसते.
फक्त एकच गोष्ट दृश्यमान राहते ती म्हणजे अंतर्गत शिरांचे जाळेज्यांच्या पेशीभित्ती आणि रचना अधिक स्पंजी भागापेक्षा भिन्न असतात, आणि त्यामुळे त्या प्रकाशाचे वेगळ्या प्रकारे अपवर्तन करत राहतात. म्हणूनच त्याला सांगाड्यासारखा आकार येतो, ज्यामुळे त्याला त्याचे सामान्य नाव आणि 'स्फटिक फूल' हे टोपणनाव मिळाले आहे.
ही विलक्षण यंत्रणा केवळ दिसायलाच आकर्षक नाही: असा अंदाज वर्तवला जातो की तिचा एक उद्देश असू शकतो पर्यावरणीय कार्ययामध्ये काही शाकाहारी प्राण्यांचे स्वरूप बदलून त्यांना गोंधळात टाकणे किंवा प्रकाश आणि पाणी परावर्तित करण्याची पद्धत बदलून फुलांच्या प्रजनन अवयवांचे संरक्षण करण्यास मदत करणे, यांचा समावेश आहे. असे असले तरी, निसर्गातील त्यांची नेमकी भूमिका अजूनही अभ्यासाधीन आहे.
तुमच्या बागेत ते वाढवण्यासाठी आदर्श परिस्थिती
घरात डिफिलेया ग्रेईवर यशस्वीपणे नियंत्रण मिळवण्याचे रहस्य यात आहे: त्यांच्या वन अधिवासाची शक्य तितकी तंतोतंत प्रतिकृती तयार करणेहे रोप कोणत्याही जागेसाठी योग्य नाही: जर तुम्ही ते थेट सूर्यप्रकाशात आणि कोरड्या जमिनीत लावले, तर ते वाढणार नाही. मात्र, जर तुम्ही त्याला सावली, ओलावा आणि चांगली जमीन दिली, तर ते एक भव्य आणि अतिशय अद्वितीय असे बहुवार्षिक रोप बनू शकते.
जागा: सावली आणि संरक्षण
ही वनस्पती पसंत करते अर्धछाया किंवा पूर्ण तेजस्वी छायासर्वात चांगल्या जागा सहसा झाडांखाली किंवा उंच झुडपांखाली असतात, जिथे गाळलेला किंवा अप्रत्यक्ष प्रकाश मिळतो, पण दुपारचा कडक सूर्यप्रकाश अजिबात नको असतो आणि उष्ण हवामानात तर दुपारनंतरचा सूर्यप्रकाश तर त्याहूनही कमी महत्त्वाचा ठरतो.
थेट सूर्यप्रकाशाच्या दीर्घकाळ संपर्कामुळे त्याच्या पाकळ्या आणि पाने जाळामाध्यम खूप लवकर सुकवल्यास पानांची टोके तपकिरी होणे, पाने पिवळी पडणे किंवा कोमेजणे यांसारखी ताणाची लक्षणे दिसू शकतात. थंड प्रदेशात, ते सकाळचे थोडे सौम्य ऊन सहन करू शकते, परंतु त्यासाठी वातावरणातील आर्द्रता नेहमीच योग्य असणे आवश्यक आहे.
हे देखील उचित आहे की तो परिसर जोरदार वाऱ्यांपासून संरक्षितफुले नाजूक असल्यामुळे आणि कोरड्या वाऱ्याच्या झुळका किंवा जोरदार वाऱ्याच्या झोतांमुळे पाकळ्या खराब होऊ शकत असल्यामुळे, कुंपणाची कडा, सावली देणाऱ्या भिंतीजवळ किंवा झाडाच्या छायेखालील जागा यांसारखी निवाऱ्याची जागा सहसा खूप चांगली ठरते.
हवामान आणि वातावरणातील आर्द्रता
स्केलेटन फ्लॉवरला वातावरणात आरामदायक वाटते. थंड आणि दमटसमशीतोष्ण तापमानासह. वाढीच्या हंगामात अंदाजे १५°C ते २४°C तापमान आदर्श असते, तथापि, आधी सांगितल्याप्रमाणे, इतर परिस्थिती अनुकूल असल्यास ते तीव्र उष्णता आणि थंडी सहन करू शकते.
सर्वसाधारणपणे, ते यात अधिक चांगली कामगिरी करते समशीतोष्ण किंवा दमट हवामानातील बागाजिथे उन्हाळा अतिशय कोरडा आणि उष्ण नसतो. जर तुम्ही खूप कोरडा उन्हाळा असलेल्या भागात राहत असाल, तर सभोवतालची आर्द्रता वाढवणे उचित ठरेल (उदाहरणार्थ, ठिबक सिंचन, सेंद्रिय आच्छादन आणि सूक्ष्म हवामान तयार करणारी दाट लागवड करून).
त्याला आवश्यक असलेली मातीचा प्रकार
मातीबद्दल बोलायचे झाल्यास, डिफिलेया ग्रेईला आवश्यक असते दमट पण पाण्याचा चांगला निचरा होणारी मातीया वनस्पतीला सेंद्रिय पदार्थांनी समृद्ध आणि किंचित आम्लधर्मी ते उदासीन pH असलेली माती पसंत असते. जड, घट्ट आणि पाणथळ माती अयोग्य आहे, कारण त्यामुळे मुळे सडण्यास चालना मिळते.
या परिस्थितीच्या जवळ जाण्यासाठी, तुम्ही खालील घटकांचे मिश्रण तयार करू शकता. ओलावा टिकवून ठेवण्यासाठी ब्लॉन्ड पीटपोषक तत्वे पुरवण्यासाठी गांडूळ खत किंवा चांगले कुजलेले कंपोस्ट, आणि हवा खेळती राहण्यासाठी व पाण्याचा निचरा सुधारण्यासाठी जाड वाळू किंवा पर्लाइट वापरा. खूप चिकणमाती असलेल्या जमिनीत, उंच वाफे तयार करून मिश्रण चांगले भुसभुशीत करणे उचित ठरते.
जर मातीच्या विश्लेषणात ती जास्त अल्कधर्मी असल्याचे दिसून आले, तर बागेतील गंधक वापरून pH किंचित कमी करा. किंवा नियमितपणे आम्लधर्मी सेंद्रिय पदार्थ घालून. याबाबतीत अतिरेक करण्याची गरज नाही, परंतु स्पष्टपणे चुनखडीयुक्त आणि घट्ट झालेली माती टाळणे महत्त्वाचे आहे.
माती नेहमी ओलसर… पण डबक्यांशिवाय
सर्वात नाजूक मुद्द्यांपैकी एक म्हणजे देखभाल करणे सतत ओलावा आणि चांगला निचरा यांच्यात संतुलनसब्सट्रेट पूर्णपणे कोरडे न होता, नेहमी ताजे राहिले पाहिजे, पण ते अनेक दिवस भिजलेलेही राहू नये.
वसंत आणि उन्हाळ्यात, जेव्हा वनस्पती पूर्ण वाढीच्या अवस्थेत असते, तेव्हा पाणी द्यावे. वारंवार आणि मध्यमउष्ण आणि कोरड्या हवामानात, त्याला पाण्याची गरज कधी आहे हे ओळखणे सोपे आहे: जर ते कोमेजायला लागले किंवा त्याची पाने टणकपणा गमावतात, तर त्याला ताबडतोब पाणी देण्याची गरज आहे. हिवाळ्यात, त्याच्या सुप्तावस्थेत, पाणी देणे कमी करा, परंतु मुळे पूर्णपणे कोरडी होऊ देऊ नका.
स्केलेटन फ्लॉवरची लागवड आणि प्रसार कसा करावा
तुमच्या बागेत ही प्रजाती आणताना, तुम्ही वापरू शकता बिया किंवा कंद/विभागदोन्ही पर्याय व्यवहार्य आहेत, पण सारखेच सोपे नाहीत, विशेषतः जर तुम्ही नुकतीच सुरुवात करत असाल.
जमिनीत किंवा कुंडीत लागवड करणे
स्केलेटन फ्लॉवर यासाठी सर्वात योग्य आहे कुंड्यांतील रोपांसाठी वापरली जाणारी बागेची मातीजमिनीवर, ते आपले कंद अधिक मोकळेपणाने वाढवू शकते, अधिक स्थिर सूक्ष्म हवामानाचा आनंद घेऊ शकते आणि पाणथळतेच्या फारशा समस्यांशिवाय आपला हिवाळी सुप्तावस्थेचा काळ घालवू शकते.
हे कुंडीतही वाढवता येते, पण त्यासाठी जास्त काळजी घ्यावी लागते: पाणी देण्यावर काळजीपूर्वक नियंत्रण ठेवावे लागते, हिवाळ्यात कुंडीचे अति थंडीपासून संरक्षण करावे लागते आणि उन्हाळ्यात झाडाला जास्त उष्णता लागणार नाही याची काळजी घ्यावी लागते. जर तुम्ही कुंडी निवडत असाल, तर ती योग्य असल्याची खात्री करा. खोल पेक्षा रुंदपाण्याचा निचरा होण्यासाठी चांगली छिद्रे असलेल्या ठिकाणी ठेवा आणि हिवाळ्यात थेट उष्णता मिळणार नाही अशा अत्यंत सावलीच्या जागी ठेवा.
लागवड करण्याची आदर्श वेळ आहे शरद ऋतू किंवा वसंत ऋतूची सुरुवातजर तुमच्याकडे आधीपासूनच कुंडीतले लहान रोप असेल, तर बागेत मुळांच्या गोळ्याच्या आकाराच्या किमान दुप्पट आकाराचा खड्डा खणा. ते रोप पूर्वीच्याच खोलीवर ठेवा, मुळे खड्ड्यात हळुवारपणे पसरवा, तयार केलेल्या मातीच्या मिश्रणाने तो भरा आणि भरपूर पाणी घाला.
लागवड केल्यानंतर, फवारणी करण्याची शिफारस केली जाते. सेंद्रिय आच्छादन थर बुंध्याभोवती (पाने, पाइनची साल, कंपोस्ट) घालावे. यामुळे ओलावा टिकून राहण्यास मदत होते, कालांतराने मातीचा दर्जा सुधारतो आणि मुळांचे थंडी व अति उष्णता या दोन्हींपासून संरक्षण होते.
बियाणे द्वारे प्रसार
स्केलेटन फ्लॉवर बियांपासून वाढवणे शक्य आहे, पण ते सहसा एक नवशिक्या माळींसाठी एक आव्हानशरद ऋतूमध्ये, हलक्या आणि ओलसर माध्यमात बियाणे पेरणे उचित ठरते; हवामान थंड असल्यास त्यांना बाहेर ठेवावे, जेणेकरून हिवाळ्यात त्यांच्यावर नैसर्गिक स्तरीकरणाचा काळ येईल.
अंकुरण होऊ शकते हळू आणि अनियमितरोपे पुनर्लागवड करण्याइतकी मजबूत होण्यासाठी वेळ लागतो. या टप्प्यात, सतत ओलावा (पाणी साचू न देता) राखणे आणि नेहमी सावली किंवा अगदी गाळलेला प्रकाश देणे महत्त्वाचे आहे.
कंद किंवा विभाजनाद्वारे प्रसार
डिफिलेया ग्रेईची संख्या वाढवण्याचा सर्वात जलद आणि विश्वसनीय मार्ग खालीलप्रमाणे आहे: त्याच्या कंदांचे विभाजनहे काम शरद ऋतूमध्ये, जेव्हा वनस्पती सुप्तावस्थेत जाऊ लागतात, किंवा वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला, नवीन कोंब पूर्णपणे वाढण्यापूर्वी करता येते.
मातृवृक्ष काळजीपूर्वक जमिनीतून उपटला जातो, ज्या कंदावर कळ्या किंवा कोंब दिसतात त्याचे भाग वेगळे करून, तीच खोली कायम ठेवून नवीन जागी पुन्हा लावले जातात. या तंत्रामुळे बियाणे पेरण्यापेक्षा कमी वेळात अधिक परिपक्व रोपे मिळवणे शक्य होते आणि यश मिळण्याची शक्यताही लक्षणीयरीत्या जास्त असते.
वर्षभर सिंचन, खत आणि देखभाल
एकदा स्केलेटन फ्लॉवर व्यवस्थित रुजले की, त्याचे व्यवस्थापन फारसे गुंतागुंतीचे नसते, जोपर्यंत त्याची पसंती... सतत आर्द्रता आणि सावलीतरीही, अनपेक्षित गोष्टी टाळण्यासाठी काही महत्त्वाचे मुद्दे स्पष्ट असणे आवश्यक आहे.
योग्य पाणी देणे आणि मुळांना सडणे
सिंचनाचा उद्देश राखण्याच्या दिशेने असावा नेहमी थंड जमीनते पूर्णपणे कोरडे होऊ न देता. वसंत आणि उन्हाळ्यात, याचा अर्थ नियमित पाणी देणे, विशेषतः उष्ण काळात किंवा जर ते लवकर पाण्याचा निचरा होणाऱ्या जमिनीत लावले असेल तर. पाने न भिजवता पाणी देण्यासाठी ठिबक सिंचन प्रणाली किंवा सोकर होसेस खूप चांगले काम करतात.
अतिरेक होणार नाही याची काळजी घ्या: जास्त आणि सतत पाणी दिल्याने... रूट रॉटझाड सर्वसाधारणपणे पिवळे पडते आणि अशक्त होते. हिवाळ्यात, सुप्तावस्थेत पाणी देणे कमी करावे, परंतु अनेक आठवडे माती पूर्णपणे कोरडी होणार नाही याची काळजी घ्यावी.
खते आणि पोषक तत्वे
जरी खताच्या बाबतीत या वनस्पतीला फारशा विशेष गरजा नसल्या तरी, स्केलेटन फ्लॉवर खताला चांगला प्रतिसाद देते. सेंद्रिय खताचा माफक वापरसुपीक आणि चांगल्या संरचनेची माती असलेल्या बागांमध्ये, हिवाळ्याच्या शेवटी किंवा वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला वर्षातून एकदा कंपोस्ट किंवा गांडूळ खत घालणे पुरेसे असू शकते.
निकृष्ट किंवा कोरड्या जमिनीत, त्याला एकाने बळकट केले जाऊ शकते. हळु रिलीझ खत विशेषतः सावलीत किंवा वनौषधी वनस्पतींसाठी तयार केलेले, जे हंगामाच्या सुरुवातीला वापरले जाते. दुसरा पर्याय म्हणजे द्रव सेंद्रिय खत (उदाहरणार्थ, ह्युमसचा अर्क) वसंत ऋतू आणि उन्हाळ्यात दर १५-२० दिवसांनी वापरणे, जे नेहमी पातळ करून ओलसर मातीवर टाकावे.
कमीत कमी छाटणी आणि हंगामी काळजी
डिफिलेया ग्रेईला तशी छाटणी करण्याची फारशी गरज नसते. सर्वात महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे... सुकी पाने आणि देठ स्वच्छ करणे जेव्हा हिवाळा सुरू होतो किंवा पहिली थंडी पडल्यानंतर, जेणेकरून बुरशीचा धोका कमी होईल आणि पुढील वसंत ऋतूमध्ये नवीन कोंबांच्या वाढीस चालना मिळेल.
देखील असू शकते वाळलेली फुले काढून टाका निरोगी पानांच्या पहिल्या संचाच्या वर छाटणी करण्याची शिफारस केली जाते, विशेषतः जर बियाणे उत्पादनाऐवजी फुलांना प्रोत्साहन देण्याचे उद्दिष्ट असेल. ही पद्धत, दिसायला सुंदर असण्याव्यतिरिक्त, वनस्पतीला तिची ऊर्जा पाने टिकवून ठेवण्यावर आणि पुढील वाढीच्या हंगामासाठी तयारी करण्यावर केंद्रित करण्यास मदत करते.
दंव संरक्षण
जरी ही प्रजाती शून्य अंशाखालील तापमान सहन करू शकते, तरी अशा भागांमध्ये जिथे अतिशय कडक हिवाळ्यात मुळांचे संरक्षण करणे उचित ठरते.बुंध्याभोवती आच्छादनाचा (वाळलेली पाने, साल, गवत) जाड थर टाकल्याने कंदाला तीव्र थंडीपासून संरक्षण मिळण्यास मदत होते.
ज्या हवामानात तीव्र दंव पडतो, तेथे कुंडीतील रोपांच्या बाबतीत सर्वोत्तम पर्याय आहे कंटेनर सुरक्षित ठिकाणी हलवाएखाद्या थंड हरितगृहाप्रमाणे, प्रकाशमान गॅरेजप्रमाणे किंवा उष्णता नसलेल्या व्हरांड्याप्रमाणे. या काळात, जमिनीवरील भाग जवळजवळ पूर्णपणे नाहीसा होऊ शकतो; हे मृत्यूचे नव्हे, तर सुप्तावस्थेचे लक्षण आहे.
कीटक, रोग आणि सुरक्षितता
स्केलेटन फ्लॉवर हे, सर्वसाधारणपणे, एक बऱ्यापैकी कडक वनस्पती जर ते योग्य वातावरणात ठेवले असेल तर, ते सहसा मोठ्या कीटकांचा बळी ठरत नाही, तथापि पाणथळ जागांवर नेहमी येणारे काही कीटक त्याला त्रास देऊ शकतात.
सर्वात सामान्य कीटकांमध्ये यांचा समावेश आहे स्लग आणि गोगलगायज्यांना त्याची कोवळी पाने खूप आवडतात. त्यांना नियंत्रित करण्यासाठी, बिअरचे सापळे, तांब्याच्या अंगठ्या, संध्याकाळी हाताने वेचणे किंवा त्यांना फिरण्यास त्रासदायक ठरतील अशा साहित्यापासून बनवलेले भौतिक अडथळे यांसारख्या पर्यावरणीय पद्धती वापरल्या जाऊ शकतात.
रोगांच्या बाबतीत, बुरशीजन्य समस्या सहसा तेव्हा दिसून येतात जेव्हा... खराब वायुवीजन आणि अत्याधिक साचलेली आर्द्रताझाडाच्या पानांवर आणि देठावर बुरशी येऊ नये म्हणून, पाणी साचू न देणे, पानांवर थेट पाणी न घालणे आणि हवेची हालचाल कायम ठेवणे महत्त्वाचे आहे.
सर्वसाधारण प्रतिबंधात्मक उपाय म्हणून, खालील उत्पादने पोटॅशियम साबण किंवा diatomaceous पृथ्वी लहान कीटकांवर नियंत्रण मिळवण्यासाठी, औषधाचे प्रमाण आणि फवारणीच्या वेळांचे नेहमी पालन करा. विविध प्रकारची सावली देणारी झाडे आणि जमिनीचे उत्तम व्यवस्थापन असलेली एक संतुलित बागदेखील समस्या कमी करण्यास मदत करते.
त्याच्या विषारीपणाबद्दल स्पष्टपणे वर्णन केलेले नाही. माणसांमध्ये किंवा पाळीव प्राण्यांमध्ये विषबाधेची प्रकरणे डिफिलेया ग्रेईच्या संपर्कातून किंवा अधूनमधून सेवनाने धोका वाढतो. तथापि, बर्बेरिडेसी कुळातील अनेक वनस्पतींप्रमाणे, या वनस्पतीचा कोणताही भाग न खाण्याचा आणि तुमची त्वचा विशेषतः संवेदनशील असल्यास हातमोजे घालण्याचा सल्ला दिला जातो.
स्केलेटन फ्लॉवरला चांगल्या प्रकारे कसे फुलवायचे
त्याची जोपासना करणाऱ्यांना सर्वाधिक गोंधळात टाकणाऱ्या बाबींपैकी एक म्हणजे यशस्वी होण्यासाठी संयम आवश्यक असतो.सांगाड्याच्या फुलाला आकर्षक फूल येण्यासाठी आवश्यक असलेली परिपक्वता गाठायला तीन वर्षांपर्यंत (किंवा परिस्थितीनुसार त्याहून अधिक) वेळ लागू शकतो.
त्या वेळेनंतरही जर त्याला फुले येत नसतील किंवा ती नीट येत नसतील, तर त्याची दोन मुख्य कारणे असतात: अनियमित आर्द्रता किंवा पोषक तत्वांची कमतरताया वनस्पतीला सतत ओलावा आवडतो; जर माती वारंवार खूप ओली ते खूप कोरडी झाली, तर ती तणावाखाली येते आणि स्वतःला फुलण्यापासून "वाचवण्याचा" निर्णय घेऊ शकते.
दुसरीकडे, जरी ते खादाड नसले तरी, सेंद्रिय पदार्थ किंवा हलक्या खताच्या दीर्घकाळाच्या कमतरतेमुळे परिणाम होऊ शकतो फुले कमी आणि कमकुवतअत्यंत निकृष्ट जमिनीत, वसंत ऋतूमध्ये कंपोस्ट किंवा सौम्य सेंद्रिय खताचा चांगला वापर केल्यास कळी तयार होण्यास चालना मिळण्यास खूप मदत होते.
वनस्पतीमध्ये आहे की नाही हे देखील महत्त्वाचे आहे त्याच्या कंदांच्या वाढीसाठी पुरेशी जागा आणि खूप लहान कुंडीत त्याची गर्दी करू नका. त्याची वाढ हळू होत असल्यामुळे, जर त्याला आरामदायक वाटले तर कालांतराने त्याचे मोठे झुडूप तयार होऊ शकते, आणि सहसा याच मोठ्या झुडुपांना सर्वात नेत्रदीपक फुले येतात.
बागकामातील उपयोग आणि शिफारस केलेले संयोग
त्याच्या दुर्मिळतेपलीकडे, डिफिलेया ग्रेई ही एक उत्कृष्ट सावली देणारे झाड ज्यांना एक वैशिष्ट्यपूर्ण बाग हवी आहे त्यांच्यासाठी. याची मोठी, छत्रीच्या आकाराची पाने, लवकर येणारी पांढरी फुले आणि नंतर येणारी निळी फळे यांचे मिश्रण सावलीच्या जागांमध्ये पोत आणि रंग भरण्यासाठी हा एक अतिशय मनोरंजक पर्याय बनवते.
ते खूप चांगले काम करते जसे हळू वाढणारी जमिनीवर पसरणारी वनस्पती झाडांखाली, सावलीच्या कडांवर, किंवा तलाव आणि ओढ्यांजवळील ओलसर कोपऱ्यांमध्ये. शिवाय, पावसात पारदर्शक होण्याची त्याची क्षमता एक नेत्रदीपक दृश्य निर्माण करते, विशेषतः हलक्या सरींच्या दिवशी जेव्हा स्फटिकासारख्या पाकळ्या अगदी जवळून पाहता येतात.
संयोजनांबद्दल बोलायचे झाल्यास, ते यांसोबत अप्रतिम लागते. नेचे आणि इतर वनौषधी वनस्पतीजसे की होस्टा, लंगवर्ट, एपिमेडियस किंवा शेड ॲनिमोन्स. विशेषतः फर्नची नाजूक, हलकी पाने फुलाच्या मोठ्या, सांगाड्यासारख्या पानांच्या विरुद्ध रंगसंगती साधतात आणि त्याचे अस्तित्व अधिक खुलवतात.
लहान जंगले किंवा नैसर्गिक कोपऱ्यांची प्रतिकृती तयार करणाऱ्या लँडस्केप डिझाइनमध्ये, डिफिलेया ग्रेई (Diphylleia grayi) तयार करण्यास मदत करते. शांत, थंड आणि कमी देखभालीच्या जागाविशेषतः जमिनीत भरपूर सेंद्रिय पदार्थ आणि योग्य नियोजनाने पाणी दिल्यास. ही अशा वनस्पतींपैकी एक आहे जी पहिल्या नजरेत लक्ष वेधून घेत नाही, पण पाऊस पडल्यावर ती खऱ्या अर्थाने खुलून दिसते आणि तिची सर्व रहस्ये उलगडते.
या सर्व काळजी घेण्याच्या टिप्स आणि युक्त्यांमुळे, स्केलेटन फ्लॉवर बागेतील सावलीच्या भागांचे खरे आकर्षण बनू शकते, जे वर्षानुवर्षे आपल्या पांढऱ्या पाकळ्यांचा खेळ सादर करते, ज्या पाण्याने स्फटिकासारख्या होतात, तसेच आपली निळी फळे आणि ते रहस्यमय आकर्षण जे त्याला शोभेच्या वनस्पतींच्या जगात इतके खास बनवते.



